سيد محمد جواد حسيني

يكي بود يكي نبود. زير گنبد كبود .در زمان هاي قديم شهري بود كه كار اصلي مردمش پرورش مرغ و تخم مرغ بود.

مردم آن شهرا نسان هايي فوق العاده درستكار و راستگو بودند. به خاطر همين هم هيچ وقت هيچ حاكم ظالمي بر آن ها حكومت نمي كرد. چون هر وقت يك حاكم به مردم شهر ظلم مي كرد بلافاصله دست دعا به آسمان دراز مي كردند و از خدا با خلوص نيت طلب كمك مي كردند و خود عليه ستمگر مي جنگيدندو در نتيجه آن حاكم سريعا يا بركنار مي شد و يا خود به خود استعفا مي داد.

به همين علت هيچ خودكامه اي جرات حكومت به آن شهر را نداشت.تا اينكه يك نفر كه همه مردم او را به عنوان آدمي باهوش مي شناختند حاكم آن شهر شد.

مردم شهر از حكومت آن مرد صادق و مهربان راضي بودند و روز به روز دعا مي كردند كه خدا به او كمك كند تا شهر رو بهتر بسازد.

بعد از چند سال كه گذشت  آن حاكم بر خلاف حاكمان قبلي به خيال خودكامگي افتاد و براي رسيدن به مطامع خوددست به شگرد تازه اي زد.

او از همه مردم شهر خواست كه با تخم مرغ هايي كه داشتند و پرورش داده بودند به ميدان شهر بيايند تا حاكم براي آنان سخن راني كند.

خلاصه همه مردم با نمونه هايي از تخم مرغ هايي كه توليد كرده بودند به ميدان شهر آمدند تا پاي سخنراني حاكم شهر بنشينند.

حاكم اول دستور داد كه مردم تخم مرغ هايشان را روي ميزي كه جلوش گذاشته بود بگذارند.  بعد از نيم ساعت سخنراني از مردم تشكر كرد و گفت كه هركسي تخم مرغ هاي خود را بردارد و ببرد.

موقع برداشتن تخم مرغ ها همهمه اي به وجود آمد و هر كسي هر تخم مرغ بزرگ تري را كه مي ديد از روي  طمعي كه در ذات هر انساني هست برمي داشت.

بعد از  مدتي حاكم صادق و درستكار شهر تبديل شد به يك خودكامه ظالم و ستمگر و ديگر خبري هم از نابود شدنش نشد. و براي هميشه به مردم شهر زور مي گفت .

بله.در واقع حاكم با اين كارش نان حرام را سر سفره هاي مردم آورد و پاكي و صداقت آن ها را ازايشان گرفت. و ديگر هيچ وقت دعاي مردم مثل گذشته كارگر نمي افتاد و حاكم هر چقدر كه مي تونست به مردم شهر ظلم مي كرد.

نتيجه:سعي كنيم به حلال و حرام در زندگيمان خيلي اهميت بدهيم.  اين كه چه ناني بر سر سفرهاي ما  باشد براي ما مهم باشد.

به نظر من بدبختي و بيچارگي مسلمانان كه اين همه ظلم و ستم ناگزير تحمل مي كنند به خاطر همين است.  مملكت اسلامي هيچ وقت درست نمي شود مگر اينكه همه مردم خواستار درست شدنش باشند.

خدا مي فرمايد:

ان الله لا يُغيّر ما بقوم ٍ حَتي يُغير واما بانفُسهم