تصاوري زيبا براي شما

ادامه نوشته

نكته ‏هاى زيباى قرآنى

 نكته درباره قرآن
1. اين نكته راشنيده‏ايد كه «هر كس در دوران جوانى قرآن را قرائت كند در حالى كه به آن ايمان دارد، قرآن با گوشت و خونش آميخته مى‏شود». فكر آن كه قرآن در رگ‏هاى انسان بگردد و در سينه او بطپد، آدمى را به وجد مى‏آورد. جالب آن جاست كه اين خصوصيت، فقط در مورد جوانان آمده است و اين فرمايشى از امام صادق (ع) است.
2. اين نكته را هم بشنويد كه قرآن به دو صورت نازل شده است؛ يك بار در بيست و سوّم ماه مبارك رمضان، از لوح محفوظ خداوند به سوى كعبه انزال يافت و يك بار ديگر به صورت تدريجى و طى بيست و سه سال، از خداوند به جبرئيل و از جبرئيل به پيامبر اكرم (ص) تنزيل پيدا كرد. نكته جالب آن كه چون كلمه انزال براى فرود آمدن دفعى و كلمه تنزيل براى نزول تدريجى استفاده مى‏شود، در سوره قدر، مصدر انزال مشاهده مى‏شود.
3. آيا مى‏دانيد اميد بخش‏ترين آيه قرآن كدام است؟ اين مطلب را امام على(ع) به نقل از رسول خدا(ص) بيان فرمايد: «اميد بخش‏ترين آيه قرآن، آيه 114 سوره هود است». اگر به اميد نياز داريد، به سراغ قرآن برويد و اين آيه را با اشتياق جست و جو كنيد.

12نكته درباره قصه‏هاى قرآنى‏
1. بنا به تحقيق، 208 قطعه داستانى در قرآنى مجيد آمده است كه برخى ادامه برخى ديگر مى‏باشند و بعضى از آنها نيز كامل و مستقل مى‏باشند.
2. 63 سوره از 114 سوره قرآن كريم، حاوى قصه و حكايتى است و اين يعنى آن كه بيش از نيمى از سوره‏هاى قرآن، با هنر قصه‏پردازى به انتقال پيام خود پرداخته‏اند.
3. بيشترين قصه‏هاى قرآنى ابتدا در سوره اعراف و پس از آن بقره مى‏باشند و سوره آل عمران در رتبه سوم قرار دارد.
4. بيشترين داستان‏هاى قرآنى درباره حضرت موسى و قوم بنى اسرائيل و فرعونيان است. پس از آن، بالاترين آمار متعلق به داستان‏هاى حضرت ابراهيم(ع) و داستان‏هاى حضرت عيسى (ع) و مادرش حضرت مريم (ع) است.
5. هيچ يك از داستان‏هاى قرآنى براساس خيال‏پردازى يا شخصيت‏هاى فرضى نيست و همه قصه‏هاى قرآن واقعيت داشته‏اند و در واقع، روايتى الهى از يك رويداد حقيقى مى‏باشند.
6. گروهى از داستان‏هاى قرآن با استفهام تقديرى آغاز مى‏شوند. اين نوع استفهام، يكى از صنايع ادبى در فن داستان نويسى است كه مخاطب را تشويق مى‏كند تا قصه را پى‏گيرى نمايد؛(طه/9 و ص/20). در اين روش معمولاً داستان با اين مقدمه آغاز مى‏شود:«آيا اين خبر را شنيده‏ايد كه...».
7. گروهى از داستان‏هاى قرآنى با روش نوين(چكيده نويسى)آغاز مى‏شود؛ يعنى قبل از شروع متن اصلى داستان، در جملات كوتاهى چكيده و هدف اصلى داستان مى‏آيد و سپس از ايجاد آمادگى ذهنى، به اصل مطلب پرداخته مى‏شود. به عنوان نمونه، به آيات 10 تا 20 سوره اعراف - داستان آفرينش - مراجعه نماييد.
8. گاهى از همين روش به صورت معكوس استفاده شده است ؛ يعنى ابتدا داستان اصلى آورده شده، سپس به بيان خلاصه و چكيده آن پرداخته شده است تا در جمع بندى به خواننده كمك نمايد؛(آل عمران/59).
9. شيوه قرآن در بيان قصه‏هاى عاشقانه بسيار لطيف و عبرت‏انگيز است. در قرآن كريم سعى شده است تا با مسائل عشقى به صورت سمبليك و اشاره‏وار برخورد شود و از ارائه جزئيات يا به زبان آوردن صريح و زننده، خوددارى شود. با خواندن داستان يوسف و زليخا، اين نكته را در خواهيد يافت.
10. يك نكته جالب در داستان‏هاى قرآنى، شكسته شدن حصار زمان است. گاهى حتى يك داستان در دل داستان ديگر آورده مى‏شود؛ در حالى كه در زمان‏هاى مختلف رخ داده‏اند. اين خصوصيت قرآن، باعث مى‏شود تا انسان با دقت و موشكافى، سعى در چيدن صحيح قطعات مختلف اين داستان‏ها نمايد و تمركز بيشترى پيداكند.
11. نكته زيباى ديگر آن كه در قصه‏هاى قرآنى، جايگاه خاص زنان و نقش تعيين كننده و محورى آنان در اغلب داستان‏هاى قرآنى است؛(تحريم 10 و 11). زنان در داستان‏هاى قرآنى، به وضوح معرفى مى‏شوند و شخصيتى مستقل دارند.
12. قرآن در جاهايى كه مى‏خواهد الگويى عمومى ارائه كند و يا اندرزى فراگير در داستان‏هاى خود مطرح كند، از كلمات عامى مانند مردى از خاندان فرعون(مؤمن/28) يا زن لوط و زن نوح(تحريم/10) استفاده مى‏كند.

8 نكته تربيتى در قرآن
1. اگر قصد راهنمايى و تربيت كسى را داريد، در قدم اول از گفتار نرم و با محبت بهره گيريد؛ حتى اگر مخاطب شما فرعون سركش يا سران لجوج كفار جاهلى باشند؛(طه/44 و شعرا/215).
2. الف) گفتار رفتار آدمى در هر زمان و مكان، در حافظه الهى محفوظ است ؛ مراقب باشيد؛(لقمان/16 و كهف/30).
ب) نسبت به انسان‏هاى اطرافت، احساس مسئوليت كن و آنها را از كارهاى بد بازدار و به كارهاى خوب تشويق كن. اين لازمه استحكام يك پيكر است و بنى آدم اعضاى يكديگرند؛(لقمان/17).
ج) در رفتارهاى اجتماعى دقت كن! مبادا با غرور رويت را از ديگران برگردانى يا مثل متبكران راه بروى ؛ مبادا تندرو و كندرو شوى ؛ ميانه روى، بهترين روش است ؛ مراقب باش صدايت را بر سر كسى بلند نكنى و خلاصه در يك كلام، آدم باش ؛(لقمان/18و19).
3. قرآن كريم به شدت با پيروى از جمع(خواهى نشوى رسوا، همرنگ جماعت شو) و حركت به دنبال اكثريت، مخالف است. قرآن مى‏گويد: اگر بخواهى از اكثريت مردم فقط به اين خاطر كه اكثريت هستند، پيروى كنى، بدون شك از راه خدا دور مى‏شوى ؛ هميشه با چشمان باز تصميم بگير؛(انعام/116 و اسراء/36).
4. هميشه بزرگ ترها، بهترين حرف را نمى‏زنند و هميشه حرف گوش كنى و اطاعت از بزرگان، انسان را به سعادت نمى‏رساند. اين پيام تربيتى قرآن است كه حتى در اطاعت از بزرگان هم گوش و چشمت را باز كن كه فردا فقط و فقط خودت پاسخ گوى اعمالت خواهى بود؛ نه بزرگ‏ترهايت؛(احزاب/67).
5. علم بهتر است يا ثروت؟ جواب آن را در آيه 247 بقره پيدا خواهيد كرد.
6. امانت دارى يكى از ارزشمندترين ارزش‏هاى قرآنى است. حضرت موسى (ع) را به خاطر امانتدارى و قدرتش، در خانه حضرت شعيب پناه دادند؛(قصص/26) و حضرت يوسف را به خاطر امانتدارى وعلمش، بر خزانه مصر نشاندند؛(يوسف/55) و حتى رسول خدا(ص) كه از سوى خداوند برگزيده شد، مشهور به امانتدارى و به محمد امين معروف بود.
7. اگر مى‏خواهيد مخاطبان به سوى شما جذب شوند، ابتدا به خودتان بپردازيد! روح خشك و سنگين و بى لطافت، هيچ گاه در امر تربيت موفق نمى‏شود. مهربانى، دلسوزى و رقت قلب را در خود بپروريد تا مردم بى آن كه شما متوجه شويد، در اطراف شما جمع گردند؛(آل عمران/159).
8. آيا دوست داريد كه دشمن خود را به يك دوست تبديل كنيد؟ به هر بدى كه در حق شما كرد، با خوبى پاسخ گوييد. اين را قرآن تجويز مى‏كند؛ آيه 34 سوره فصلت را بخوانيد!

نكته در خصوص سلامتى در قرآن
1. بخوريد و بياشاميد ؛ امّا به اندازه كافى و لازم ؛ زيرا پرخورى و زياده روى، سلامت شما را به خطر مى‏اندازد؛(اعراف/31).
2. همه دردها و ناراحتى‏هاى خود را مى‏توانيد با قرآن ريشه كن سازيد؛ قرآن بخوانيد و به آن عمل كنيد و با روح قرآن مرتبط و همنوا گرديد تا همه سيستم‏هاى روح و جسم شما در تعادل مطلوب خود قرار گيرند؛(يونس/57 و اسراء/82).
3. در فرهنگ قرآنى، اين خداوند است كه بيمارى‏ها را شفا مى‏دهد و ديگران، وسيله و واسطه‏اند ؛(شعرا/80).
4. اصل اوّل در سلامتى و صحتِ غذاها به فرموده قرآن، آن است كه حلال و پاكيزه باشند.
اين گونه غذا، مى‏تواند مقدمات سلامتى را در بدن انسان فراهم نمايد؛ امّا اين كه يك ماده خوراكى واحد با تركيبات غذايى ثابت و مشخص، در اثر حلال يا حرام بودن، داراى آثار متفاوتى بر سلامت انسان گردد، بحث علمى بسيار عميقى مى‏طلبد؛(نحل/114 و بقره 168). حلال يعنى چيزى كه ممنوعيت شرعى ندارد و طيب يعنى چيزى كه موافق طبع سالم انسانى باشد.
5. بهترين نحوه تغذيه براى سلامت انسان كه مورد سفارش قرآن كريم است، خوردن صبحانه و شام است ؛ يعنى غذاى روزانه در دو وعده اصلى در اول روز و آخر روز صرف گردد. اين شيوه غذا خوردن بهشتيان است كه در سوره مريم، آيه 62 آمده است.
6. به فرمان قرآن، مؤمنان شايسته‏ترين افراد در استفاده از نعمت‏هاى الهى - مانند غذاهاى پاكيزه - مى‏باشند. خداوند مى‏فرمايد: چه كسى اين غذاهاى پاكيزه را بر شما حرام كرده است؟ اين‏ها زيبايى‏هاى زندگى دنياست كه خداوند براى بهترين بندگانش خلق نموده است. پس از نعمت‏هاى خداوند استفاده كنيد؛(اعراف/32 و مائده/87 و 88). به قول امام على (ع)، خداوند همان قدر از حرام شمردن آن چه حلال نموده است، ناراحت مى‏شود كه حرام او را ناديده بگيريد و مانند يك امر حلال انجام دهيد.
7. جالب است بدانيد كه خداوند مستقيماً در قرآن به خوردن گوشت و ماهى و ميوه اشاره مى‏كند و آنها را از نعمت‏هاى زندگى بخش الهى برمى‏شمارد و از ما مى‏خواهد كه از آنها بخوريم كه به ترتيب در سوره مائده آيه 1 و 96، سوره نحل، آيه 14 و سوره مؤمنون آيه 19 آمده است.
8. مسئله خوراك در قرآن، آن قدر مهم است كه در يك آيه مستقيماً فرمان داده شده است كه انسان با دقت و تأمل در غذايى كه مى‏خورد، بنگرد؛(عبس/24)؛ يعنى اين كه يك انسان قرآنى، بايد در نحوه تغذيه خود، نهايت دقت را داشته باشد.
9. خداوند در قرآن كريم خواب را يكى از عوامل سلامت و آرامش روح انسان برمى‏شمارد و آن را نعمتى قابل ستايش و آيه‏اى از آيات اعجازآميز الهى معرفى مى‏كند؛(روم/23 و فرقان/47).
10. آيا مى‏دانيد در فرهنگ قرآنى، سخت‏ترين و ناگوارترين بيمارى‏ها چيست؟ قرآن مستقيماً به اين بيمارى اشاره نموده، آن را نام مى‏برد. اين بيمارى، مرض قلب يا بيمارى دل نام دارد؛ چون وقتى روح و دل فردى به اين بيمارى گرفتار شد، از شنيدن و ديدن و درك حقايق عاجز مى‏شود و اين بدترين وضعى است كه يك انسان پيدا مى‏كند؛(اعراف/179 و توبه/125).

نكته روانشناسى در قرآن
1. از ديدگاه قرآن، سه نوع شخصيت اساسى وجود دارد؛ مؤمن، كافر و منافق ؛(آيات 2 تا 20 سوره بقره).
2. شخصيت‏هاى مؤمن، خود داراى سه درجه شخصيتى مى‏باشند ؛آنان كه به خود ظلم مى‏كنند، آنان كه ميانه رو هستند و آنان كه پيشتازانند؛(فاطر/32).
3. مشخصه بارز شخصيت كافر آن است كه دل و انديشه‏اش را قفل كرده است و راهى براى نفوذ هيچ حرف تازه و انديشه متفاوتى نگذاشته است و به همين دليل، از درك حقايق عاجز است.
4. خصوصيت بارز شخصيت منافق از ديدگاه قرآن، دوگانگى ريشه‏اى در ظاهر و باطن است؛ به همين دليل، مبتلا به شك و ترديد و عدم قدرت تصميم‏گيرى و ناتوانى در قضاوت مى‏شود؛(بقره/8 تا 20 و منافقون).
5. در قرآن كريم، در آيات فراوانى از اندوه، علل ايجاد كننده آن و راه‏هاى برطرف ساختن آن سخن رفته است. گاهى اندوه فراق را با ديدار و گاهى اندوه فقر را با بشارت و گاهى اندوه رسول خدا(ص) را به دلدارى حضرت حق، درمان نموده است.
6. در ديدگاه قرآن، ترس دو نوع است ؛ ترس پسنديده و ترس ناپسند ؛ ترس پسنديده، همان ترس از خداوند و عدالت اوست كه منجر به اصلاح رفتار مى‏شود؛(انفال/2) و ترس ناپسند، اضطرابى شديد با علت مشخصى است كه تسلط بر نفس را از بين مى‏برد و بايد با آن مبارزه شود؛(احزاب/10 و 11).
7. از نظر قرآن دو نوع خشم وجود دارد؛ خشم مفيد و متعادل و خشم مخرب و نابهنجار ؛ خشم متعادل، راهى براى رسيدن به هدف در مواقع لزوم است و خشم مخرب را بايد درمان كرد. قرآن كريم با توصيه به صبر و پاسخ گويى با عمل نيك و با وعده بهشت و پاداش اخروى، به وسيله سفارش به بخشش و عفو، يادآورى قدرت و خشم خداوند و... به درمان بيمارى سلامتى سوز خشم و عصبانيت پرداخته است.
كه به ترتيب در سوره شورى، آيه 43، فصلت،آيه‏34، آل عمران ،آيات 133 و 143، شورى، آيات 36 و 37 و نور، آيه 22 بيان شده است.
8. در قرآن به سه نوع از مكانيسم‏هاى دفاعى - روانى اشاره شده است كه عبارتند از: فرافكنى(منافقون/4)، دليل تراشى(بقره/11 و 12) و واكنش سازى(بقره/204 و 205 و منافقون/4) .
9. در فرهنگ قرآن يكى از راه‏هاى مؤثر و اساسى روان درمانى، استفاده از مواعظ و اندرزهاى قرآنى است؛(يونس/57).
10. در روش روان درمانى قرآنى، ايمان، توليد امنيت درونى و آرامش مى‏نمايد؛(انعام/82 و رعد/28).
11. ياد خدا، آرام بخش دلهاست ؛(رعد/28).

نكته از دانشمندان درباره قرآن
1. گوته، شاعر و نويسنده معروف آلمانى مى‏گويد: ساليان دراز كشيشان از خدا بى خبر، ما را از پى بردن به حقايق قرآن مقدس و عظمت آورنده آن دور نگه داشتند؛ امّا هر قدر كه ما قدم در جاده علم و دانش نهاديم و پرده تعصب را دريديم، عظمت احكام مقدس قرآن، بهت و حيرت عجيبى در ما ايجاد نمود. به زودى اين كتاب توصيف‏ناپذير، محور افكار مردم جهان مى‏گردد!
2. آلبرت انيشتاين كه نيازى به معرفى ندارد، مى‏گويد: قرآن كتاب جبر يا هندسه نيست؛ مجموعه‏اى از قوانين است كه بشر را به راه صحيح، راهى كه بزرگ‏ترين فلاسفه و دانشمندان دنيا از تعريف و تعيين آن عاجزند، هدايت مى‏كند.
3. ويل دورانت، دانشمند امريكايى شرق‏شناس، مى‏گويد: در قرآن، قانون و اخلاق يكى است. رفتار دينى در قرآن، شامل رفتار دنيوى هم مى‏شود و همه امور آن از جانب خداوند و به طريق وحى آمده است. قرآن در جان‏هاى ساده عقايدى آسان و دور از ابهام پديد مى‏آورد كه از رسوم و تشريفات ناروا آزاد است.
4. پروفسور آرتور آربرى كه يكى از مترجمان مشهور قرآن به زبان انگليسى است، مى‏گويد: زمانى كه به پايان ترجمه قرآن نزديك مى‏شدم، سخت در پريشانى به سر مى‏بردم؛ اما قرآن آنچنان آرامش خاطرى به من مى‏بخشيد كه براى هميشه به خاطر خواهم داشت. من در حالى كه مسلمان نيستم، قرآن را خواندم تا آن را درك كنم و به تلاوت آن گوش دادم تا مجذوب آهنگ‏هاى نافذ و مرتعش كننده‏اش شوم و تحت تأثير آهنگش قرار گيرم و به كيفيتى كه مسلمانان واقعى و نخستين داشتند، نزديك گردم تا آن را بفهمم .
5. لئوتولستوى، نويسنده معروف روسى مى‏گويد: هر كس كه بخواهد سادگى و بى پيرايگى اسلام را دريابد، بايد قرآن مجيد را مورد مطالعه قرار دهد. در قرآن قوانين و تعليمات حقيقى و احكام آسان و ساده براى عموم بيان شده است. آيات قرآن به خوبى بر مقام عالى اسلام و پاكى روح آورنده‏اش گواهى مى‏دهد.
6. دكتر هانرى كُربن، اسلام شناس معروف فرانسوى، سخن جالبى درباره قرآن دارد. وى مى‏گويد: اگر قرآن خرافى بود و از جانب خداوند نبود، هرگز جرأت نمى‏كرد كه بشر را به علم و تعقل و تفكر دعوت كند. هيچ انديشه‏اى به اندازه قرآن محمّد(ص) انسان را به دانش فرا نخوانده است تاآن جا كه نزديك به نه صد و پنجاه بار در قرآن، از علم و عقل و فكر سخن رفته است.
7. ارنست رنان، فيلسوف معروف فرانسوى مى‏گويد: در كتابخانه من هزاران جلد كتاب سياسى ،اجتماعى، ادبى و... وجود دارد كه هر كدام را بيش از يك بار نخوانده‏ام؛ اما يك جلد كتاب هست كه هميشه مونس من است و هر وقت خسته مى‏شوم و مى‏خواهم درهايى از معانى و كمال به رويم باز شود، آن را مطالعه مى‏كنم. اين كتاب، قرآن - كتاب آسمانى مسلمانان - است.
8. ناپلئون بناپارت، امپراطور فرانسه مى‏گويد: اميدوارم آن زمان دور نباشد كه من بتوانم همه دانشمندان جهان را با يكديگر متحد كنم تا نظامى يكنواخت، فقط براساس اصول قرآن مجيد كه اصالت و حقيقت دارد و مى‏تواند مردم را به سعادت برساند، ترسيم كنم. قرآن به تنهايى عهده دار سعادت بشر است.
9. مهاتما گاندى، رهبر فقيد هند هم اعتقاد داشت: از راه آموختن علم قرآنى، هر كس به اسرار وحى و حكمت‏هاى دين، بدون داشتن هيچ خصوصيت ساختگى ديگرى پى مى‏برد. در قرآن هيچ اجبارى براى تغيير دين و مذهب انسان‏ها ديده نمى‏شود. قرآن به راحتى مى‏گويد: هيچ زور و اكراهى در دين وجود ندارد.
10. ژان ژاك روسو، متفكر و روان شناس مشهور فرانسوى، برداشت منحصر به فردى از قرآن دارد؛ او مى‏گويد: بعضى از مردم بعد از آن كه مقدار كمى عربى ياد گرفتند، قرآن را خوانده، امّا درست درك نمى‏كنند. اگر مى‏شنيدند كه محمّد(ص) با آن كلام فصيح و آهنگ رساى عربى آن را مى‏خواند، هر آينه به سجده مى‏افتادند و ندا مى‏كردند: اى محمّد عظيم! دست ما را بگير و به محل شرف و افتخار برسان. ما به خاطر يارى تو حاضريم كه جان خويش را فدا سازيم!!

 

ادامه نوشته

اعجاز قرآن

تفسير حروف مقطعه با مغزهاي الكترونيكي
چندي قبل، مجله معروف مصري " آخرساعة" كه بزرگترين مجله مصور خاورميانه محسوب مي گردد، گزارشي دربـاره تحقيقـات شگفت انـگيـز يك دانشـمند مسـلمـان مصـري در مورد تفسير پارهاي از آيات قرآن مجيد به كمك مغزهاي الكترونيكي منتشر ساخت كه اعجاب همگان را در نقاط مختلف جهان بر انگيخت.
اين تحقيقات كه محصول سه سال كوشش پي گير و كار مداوم " دكتر رشاد خليفه" دانشمند شيمي دان مصري بود بار ديگر اين حقيقت را به ثبوت رسانيد كه اين كتاب بزرگ آسماني محصول مغز بشر نيست و انسانها قادر نخواهند بود مثل آن را بياورند.
دكتر رشاد اين تحقيقات را در آمريكا در شهر" سانتلويس" در ايالت " ميسوري" انجام داد.
تمام كوشش استاد مزبور براي كشف معاني حروف مقطعه قرآن يعني حروفي مانند (ق، الم، يس و000) صورت گرفته است، او به كمك محاسبات پيچيده اي ثابت كرده است كه رابطه نزديكي ميان حروف مزبور، با حروف سوره اي كه در آغاز آن قرار گرفته اند، وجود دارد ( دقتكنيد). 
بنابر اين از مغز الكترونيكي تنها براي انجام محاسبه تعداد حروف سوره ها و به دست آوردن نسبت ( و به اصطلاح ) " درصد" هر يك از حروف كمك گرفته است نه اينكه تفسير آيات قرآن را از ماشين خواسته باشد.
ولي مسلماً اگر اين ماشينها نبودند هيچ بشري قادر نبود به وسيله قلم و كاغذ اين محاسبات را طي ساليان دراز انجام دهد.
اكنون به سراغ شرح كشف دانشمند مزبور برويم:
دكتر رشاد مي گويد: مي دانيم قرآن مجيد 114سوره دارد كه از ميان آنها 86سوره در مكه نازل گرديده و 28سوره در مدينه، و از ميان مجموع سوره هاي قرآن 29سوره است كه در آغاز آنها " حروف مقطعه" آمده است.
جالباينكه اين حروف مجمـوعاً درست نصف حـروف 28 گـانه الفـباي عــربي را تشكيل مي دهد و آنها عبارتند از (ا، ح، ر، س، ص، ط، ق، ك، ل، م، ن، ه، ي ) كه گاهي آنها را " حروف نوراني " نيز مي نامند.
او مي گويد سالها بود كه من مي خواستم بدانم معني اين " حروف به ظاهر از هم بريده " در آغاز سوره هاي قرآن چيست؟ و هر قدر به تفاسير مفسران بزرگ و آراء مختلفي كه در اين زمينه داده بودند مراجعه كردم پاسخ قانع كننده اي نيافتم از خداوند ياري جستم و به م طالعه دست زدم.
ناگهان به اين فكر افتادم كه شايد ميان اين حروف، و حروف هر سوره اي كه آنها در آغازش قرار گرفته اند رابطه اي وجود داشته باشد.
اما بررسي تمام حروف 14 گانه نوراني در 114سوره قرآن و تعيين نسبت هر يك از آنها و محاسبات فراوان ديگري كه مي بايست در اين زمينه بشود چيزي نبود كه بدون استخدام مغزهاي الكترونيكي امكان پذير باشد.لذا قبلاً تمام حروف مزبور را در 114سوره قرآن به طور جدا گانه و همچنين مجموع حروف هر سوره را دقيقاً تعيين كرده، با شماره هر سوره، به مغز الكترونيكي ( براي انجام محاسبات پيچيده بعدي) سپردم اين كار و مقدمات ديگر در مدت دو سال عملي شد.
سپس مغز الكترونيكي را يك سال تمام براي انجام محاسباتي كه به آن اشاره شد به كار گرفتم.نتيجه اين محاسبات بسيار درخشان بود و براي نخستين بار در تاريخ اسلام پرده از حقايق شگفتانگيزيبرداشتهشد كه اعجاز قرآن را ( علاوه بر جنبههاي ديگر) از نظر رياضي و نسبت حروف قرآن كاملاً روشن مي ساخت.
مغز الكترونيكي با محاسبات خود براي ما روشن ساخت كه ميزان هر يك از حروف 14 گانه در هر سوره از 114سوره قرآن به نسبت مجموع حروف آن سوره؛ چند درصد است.
في المثل، پس از محاسبه مي يابيم كه نسبت حرف قاف كه يكي از حروف نوراني قرآن است در سـوره "فـلق" بـزرگترين رقـم را دارد (700،6) درصـد و در درجـه اول در ميـان سورههاي قرآن است ( البتهبه استثناي سوره ق ) بعد از آن سوره "قيامت" قرار دارد كه تعـداد قافـهاي آن نسبت به حـروف مـزبور (907،3) در صـد مـي بـاشد و پـس از آن ســــوره 
"والشّمس"است (906،3) در صد و همانطور كه ملاحظه مي كنيم تفاوت سـوره "قيامت" و "الشمس" فقط يكهزارم درصد است!
و به همين ترتيب اين نسبت را در تمام 114سوره قرآن به دست مي آوريم ( نه تنها در باره اين يك حرف بلكه در باره تمام حروف 14 گانه نوراني ) و به اين ترتيب نسبت مجموع حروف هر يك از سورهها با يكايك اين حروف روشن مي گردد.
اكنون به نتايج جالبي كه از اين محاسبات به دست آمده توجه فرماييد:
1- نسبت َ( ق ) در سوره " ق " از تمام سورههاي قرآن بدون استثناء بيشتر است يعني آياتي كه در طي 23 سال، دوران نزول قرآن، در 113سوره ديگر قرآن آمده آنچنان هست كه حرف قاف در آنها كمتر به كار رفته است، و اين راستي حيرتآور است كه انساني بتواند مراقب تعداد هر يك از حروف سخنان در طول 3 سال باشد، و در عين حال آزادانه مطالب خود را بدون كمترين تكلفي بيان كند.مسلما ًچنين كاري از عهده يك انسان بيرون است، حتي محاسبه آن براي بزرگترين رياضي دانان بدون كمك مغزهاي الكترونيكي ممكن نيست.
اينها همه نشان مي دهد كه نه تنها سورهها و آيات قرآن بلكه " حروف قرآن " نيز روي حساب و نظام خاصي است كه فقط خداوند قادر بر حفظ آن مي باشد.
همچنين محاسبات نشان داد كه حرف ( ص ) در سوره " ص " نيز همين حال را دارد يعني مقدار آن به تناسب مجموع حروف سوره، از هر سوره ديگر قرآن بيشتر است.
و نيز حرف ( ن ) در سوره " ن و القلم " بزرگترين رقم نسبي را در 114سوره قرآن دارد تنها استثنايي كه در اين زمينه وجود دارد سوره " حجر " است كه تعداد نسبي حروف ( آن ) در آن بيشتر از سوره ( ن و القلم ) است، اما جالب اين است كه سوره حجر يكي از سورههايي است كه آغاز آن ( الر ) مي باشد.و بعدا ًخواهيم ديد اين سورهها كه آغاز آنها ( الر ) است بايد همگي در حكم يك سوره محسوب گردد، و اگر چنين كنيم نتيجه مطلوب به دست خواهد آمد يعني نسبت تعداد ( ن ) در مجموع اينها از سوره " ن و القلم " كمتر خواهد شد.
2- چهار حرف ( المص ) را در آغاز سوره اعراف در نظر بگيريد، اگر الفها، ميمها و صادهايي كه در اين سوره وجود دارد با هم جمع كنيم و نسبت آن را با حروف اين سوره بسنجيم، خواهيم ديد كه از تعداد مجموع آن در هر سوره ديگر قرآن بيشتر است.
همچنين چهار حرف ( المرا ) در آغاز سوره " رعد " همين حال را دارد، و نيز پنج حرف ( كهيعص ) در آغاز سوره " مريم " اگر روي هم حساب شوند، بر مجموع اين چند حرف در هر سوره ديگر قرآن فزوني دارند.
در اينجا به چهره تازه تري از مسأله بر خورد مي كنيم كه نه تنها يك حرف جدا گانه در اين كتاب آسماني روي حساب و نظم خاص گسترده شده، بلكه حروف متعدد آن نيز چنين وضع حيرت آوري را دارد.
تاكنون بحث درباره حروفي بود كه تنها در آغاز يك سوره قرآن قرار داشت، اما حروفي كه در آغاز چند سوره قرار دارد ( مانند المرا و الم ) شكل ديگري به خود مي گيرد؛ و آن اينكه بر طبق محاسبات مغز الكترونيكي مجموع اين سه حرف مثلاً ( ا، ل، م ) اگر در مجموع سوره هايي كه با " الم " آغاز مي گردد حساب شود، و نسبت آن با مجموع اين سـوره ها به دست آيد، از ميزان آن در هر يك از سوره هاي ديگر قرآن بيشتر است.
در اينجا باز مسأله صورت جالبتري به خود گرفته و آن اينكه نه تنها حروف هر سوره قرآن تحت ضابطه و حساب معيني است، بلكه مجموع حروف سوره هاي مشابه نيز ضابطه و نظام واحدي دارند.
ضمناً نكته اين موضوع نيز روشن مي شود كه از چه رو چند سوره مختلف قرآن با " الم " يا با " المرا " آغاز شده و اين يك موضوع تصادفي و بيدليل نيست.
( دكتر رشاد محاسبات پيچيده تري روي سوره هاي مشتمل بر" حم " انجام داده است كه براي اختصار از آن صرف نظر مي كنيم).
استاد مزبور ضمن اين مطالعات به نكات جالب ديگري دست يافته كه به ضميه نكات تازه اي كه مي توان از آن استنتاج كرد از نظر خوانندگان مي گذرانيم:
1- رسم الخط اصلي قرآن را حفظ كنيد
او مي گويد تمام اين محاسبات در صورتي صحيح است كه به رسم الخط اصلي و قديمي قرآن دست نزنيم ( مثلاً اسحق و زكوة و صلوة را به همين صورت بنويسيم، نه اسحاق و زكات و صلاة ) در غير اين صورت محاسبات ما به هم خواهد خورد.
2- دليل ديگري بر عدم تحريف قرآن
اين تحقيقات نشان مي دهد كه در قرآن مجيد حتي يك كلمه و يا يك حرف كم و زياد نشده، والا به طور مسلم محاسبات ما روي قرآن كنوني صحيح از آب در نمي آمد.
3- اشارات پر معني
در بسياري از سوره هاي قرآن كه با حروف مقطعه آغاز مي شود پس از ذكر اين حرف، اشاره به حقانيت و عظمت قرآن شده مانند: الم ذلك الكتاب لاريب فيه و امثال آن، و اين خود اشاره لطيفي به ارتباط حروف مزبور با اعجاز قرآن مي كند.
نتيجه بحث:
از مجموع بحث فوق چنين نتيجه مي گيريم كه حروف قرآن مجيد كه طي 23 سال بر پيامبر (ص) نازل شده حساب دقيق و منظمي دارد و هر يك از حروف الفبا با مجموع حروف هر سوره داراي يك نسبت رياضي كاملاً دقيق است كه حفظ و نگهداري چنين نسبتي براي بشر-بدون استفاده از مغزهاي الكترونيكي - امكان پذير نيست.
البته شك نيست كه بررسيهاي دانشمند مزبور چون در آغاز راه است خالي از نقائصي نيست كه بايد با حوصله تمام وسيله او و دانشمندان ديگر تكميل گردد.

ادامه نوشته

پيروى يا مخالفت با نفس چرا؟

خواسته هاى دل چه شكلى دارند؟

خواجه نظام الملك گفت شبى در خواب ديدم شخصى زشت رو و بدهيكل پيدا شد. نزديك من نشست به همين طريق عده اى با هيولائى زشت چنان كريه و بدمنظر بودند كه از بوى بد آنها نزديك بود روح از بدنم خارج شود، هر كدام از ديگرى زشت تر و بدبوتر. با اضطراب و وحشت زياد از خواب بيدار شدم . خوابم را به كسى ابراز نكردم . شب دوم همان اشخاص ظاهر شدند از ديدار آنها نزديك بود قالب تهى كنم .

شب سوم از ترس به خواب نرفتم ، بيدارى به نهايت رسيده خواب بر من غلبه نمود. باز همان اشخاص شبهاى گذشته را ديدم ولى در آخر كار، مشاهده نمودم عده اى آمدند زيبا صورت و سيرت ، خوش سخن هر يك از آنها كه وارد مى شد يكى از زشت رويان بيرون مى رفت تا تمام آنها رفتند. اشخاص زيبا جايشان را گرفتند. من از مجالست و همنشينى آنها بسيار خرسند شدم . از يك نفر پرسيدم شما كيستيد. گفت ما صفات نيك توايم آنها كه رفتند صفات زشت تو بودند اگر تو را تاب همنشينى با آنها هست مجالستشان را اختيار كن والا اگر آنها را دوست ندارى ما را به دوستى بگزين هر يك از ما و آنها مدت همنشينى مان با تو تا ابد خواهد بود.(2)

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

نيك معلوم شود در محشر

 

نشود هيچ حال خلق دگر

پيش آيد هر آنچه بگزيند

 

آنچه زينجا برد همان بيند

هر چه آن كدخداى دكاندار

 

سوى خانه فرستد از بازار

آنچه باشد بخانه خويشش

 

در شبانگاه آورد پيشش ‍

هر چه زينجا برى نگه دارند

 

در قيامت همانت پيش آرند

حكيم سنائى

پيروى هواى نفس با زليخا چه كرد؟

هنگامى كه حضرت يوسف (عليه السلام ) به مقام سلطنت مصر رسيد. چون در سالهاى قحط عزيز مصر فوت شده بود زليخا كم كم فقير گرديد، چشمهايش كور شد. به واسطه فقر و كورى بر سر راه مى نشست و از مردم براى گذران خود سوال مى كرد. به او پيشنهاد كردند خوب است از ملك بخواهى به تو عنايتى كند سالها خدمت او را مى كردى شايد به سپاس ‍ خدمات و محبتهاى گذشته به تو رحم نمايد ولى باز او را از اينكار منع مى نمودند كه ممكن است به واسطه عشق ورزى و هوى پرستى اى كه نسبت به او داشتى تا به زندان افتاد و آن همه رنج كشيد خاطرات گذشته برايش تجديد شود و تو را كيفر نمايد.
زليخا گفت : يوسفى را كه من مى شناسم اينقدر كريم و بردبار است كه هرگز با من آن معامله را نخواهد كرد. روزى بر سر راه او روى يك بلندى نشست . هر وقت حضرت يوسف خارج مى شد جمعيت كثيرى را رجال و بزرگان مصر با او همراه بودند. زليخا هنگامى كه احساس كرد موكب يوسف نزديك او رسيد گفت سبحان من جعل الملوك عبيدا بمعصيتهم و العبيد ملوكا بطاعتهم منزه است خدائى كه پادشاهان را به واسطه نافرمانى بنده مى كند و بندگان را بر اثر اطاعت و فرمانبردارى پادشاه مى نمايد. يوسف پرسيد تو كيستى . جواب داد من همان كسى هستم كه از جان ، تو را خدمت مى كردم و آنى از يادت غافل نمى شدم اكنون كيفر عمل خود را چشيدم و نتيجه هوى پرستى را ديدم . از مردم براى گذران روزانه خود سوال مى كنم بعضى به من ترحم مى كنند و برخى نمى كنند. اولين فرد مصر بودم بعد از عزيز اينك ذليل ترين افرادم اين است جزاى گنه كاران .
يوسف گريه زيادى كرد پرسيد آيا هنوز از عشق و علاقه ات نسبت به من چيزى در قلبت باقيمانده . گفت آرى به خداى ابراهيم قسم يك مرتبه نگاه كردن به صورتت براى من بيش از تمام دنيا ارزش دارد كه سطح آن را طلا و نقره گرفته باشند. يوسف از او رد شد. به وسيله شخصى پيغام داد اگر شوهر دارى از مال دنيا ترا بى نياز مى كنم و اگر ندارى به ازدواج خود مى آورم .زليخا گفت مى دانم ملك مرا مسخره مى نمايد آن وقت كه جوان و زيبا بودم مرا از خود دور كرد اكنون كه پير و بينوا و كور شده ام مرا مى گيرد. حضرت يوسف (عليه السلام ) دستور داد آماده ازدواج شود و به گفته خود وفا كرد. شبى كه خواست عروسى كند به نماز ايستاد دو ركعت نماز خواند خداى را به اسم اعظمش قسم داد. خداوند جوانى و شادابى زليخا را به او باز گرداند چشمهايش شفا يافت مانند همان زمانى كه با او عشق مى ورزيد در آن شب .(3)

نائره شهوت چقدر قوى است !

يكى از سلاطين علاقه زيادى از خود نسبت به زنان نشان مى داد. بيشتر از وقت شبانه روزى را در حرمسرا مى گذرانيد. وزير او را پيوسته از همنشينى زياد با بانوان برحذر مى داشت ، بالاخره سلطان سخن او را پذيرفته از زنان كناره گرفت . يكى از كنيزان كه مورد توجه سلطان بود سبب كناره گيرى را جويا شد. سلطان گفت فلان وزير مرا از اين عمل منصرف كرده و از شهوت رانى زياد باز داشته . كنيز گفت ممكن است مرا به او ببخشى تا مشاهده كنى با او چه مى كنم .سلطان كنيز را به وزير بخشيد پس از آنكه به خانه او رفت بسيار مورد توجهش واقع شد. زيرا زيبا و دلفريب بود ولى هر چه مى خواست نزديك او شود كنيز امتناع ورزيده مى گفت به خدا سوگند ممكن نيست مگر اينكه يك مرتبه سوارت شوم . شراره هاى سوزان غريزه جنسى اختيار را از دست وزير گرفته راضى گرديد. كنيز زين با لجام و آنچه براى يك اسب لازم است قبلا تهيه كرده بود بر روى او گذاشت و در ميان اطاق سوارش ‍ شد. اين عمل موقعى انجام گرفت كه سلطان در محل مخصوصى بنا به قرار داد قبلى آنها را مشاهده مى كرد. در اين هنگام ناگاه سلطان خارج شده به وزير گفت اين چه گرفتارى است كه مبتلا شده اى مرا از مجالست زنان باز مى داشتى ؟!.گفت من شما را مى ترساندم تا به چنين بليه اى گرفتار نشوى و شما را سوار نشوند. اينك با چشم ديديد چيره دستى اينها به اندازه اى است كه مى توانند بر تمام شئون زندگى مردان حكومت كنند.(4)

خواسته دل قوى تر است يا تربيت نفس

يكى از پادشاهان هند وزيرى داشت بسيار فهميده و تجربه كار كه پادشاه بدون صلاح ديد او كارى انجام نمى داد. پادشاه چندى بعد از دنيا رفت . پسرش جايگزين او گرديد. او در كارهاى خود با وزير مشورت نمى كرد و به گفته اش اهميتى نمى داد.روزى وزير او را گوشزد كرد كه پدرت بدون تصويب و صلاح ديد من كارى نمى كرد ممكن است انجام امور به فكر تنهاى خود شما ايجاد پيشآمدهاى ناگوار و غير قابل جبران بنمايد. شاه براى امتحان سوالى از او كرد تا مقدارى دانش و تجربه اش را بيازمايد. پرسيد خواسته هاى دل و هواهاى نفسانى قوى تر است يا تربيت نفس . وزير در پاسخ گفت خواهش ‍ نفس چيره تر است .پس از چندى پادشاه مجلسى تهيه نمود كه عده اى از رجال حضور داشتند. سفره اى ترتيب داد كه انواع خوراكيها در آن وجود داشت . چند گربه را به طورى تربيت كرده بود كه شمعها را در ميان دستها گرفته بدينوسيله مجلس را روشن نگاه مى داشتند. در اين هنگام سلطان به وزير گفت اينك مشاهده كن تربيت مقدم است يا طبيعت (يعنى طبيعت گربه ها ميل به غذا و رها كردن شمعها است با اينكه در اثر تربيت وظيفه دشوار خود را انجام مى دهند.) وزير كمى شرمنده شد ولى گفت اگر اجازه دهيد جواب اين سوال را فردا شب مى دهم ، شاه راضى گرديد.

شب بعد به غلامش دستور داد چند موش تهيه نمايد. موشها را به نخهاى محكمى بست همين كه مجلس مانند شب قبل آراسته شد و همه نشسته مشغول غذا خوردن شدند، وزير موشها را از آستين خارج نموده در ميان سفره و اطاق رها كرد. گربه ها به محض اينكه چشمش به موشها افتاد، شمعهاى خود را به زمين انداخته در پى موشها دويدند. نزديك بود اطاق آتش بگيرد. در اين هنگام وزير عرض كرد اينك آشكار گرديد كه طبيعت بر تربيت غلبه پيدا مى كند. پادشاه اقرار كرد، پس از آن واقعه در كارها با او مشورت مى نمود.(5)

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} 1- روضات الجنات .
2- مصابيح الانوار نظام العلماء تبريزى ، ص 272.
3- در جزء 12 بحارالانوار چاپ جديد ص 282 روايتى از حضرت صادق (عليه السلام ) نقل مى كند كه يوسف پرسيد زليخا چه تو را به اين عق واداشت . گفت زيبائى تو. يوسف گفت پس چه خواهى كرد اگر پيغمبر اكرم آخرالزمان را ببينى كه از من زيباتر و خوش خوتر و با سخاوت تر است نامش محمد (صلى الله عليه و آله و سلم ) است . زليخا گفت راست مى گوئى .
پرسيد تو كه نديده اى از كجا تصديق مى كنى . گفت همين كه نامش را بردى محبتش در قلب من واقع شد. خداوند به يوسف وحى كرد زليخا راست مى گويد ما نيز او را به واسطه علاقه و محبتى كه به پيغمبر ما محمد دارد (صلى الله عليه و آله و سلم ) دوست مى داريم . خداوند به يوسف امر كرد با زليخا ازدواج كند.
4- كشكول بحرانى ، ص 150 و نفحة اليمن ، ص 50.
5- كشكول بحرانى ، ص 150 و نفخة اليمن ، ص 54.

ادامه نوشته

داستانهاي‌ تلخ‌ وشيرين‌ از اصحاب‌ رسول‌ خدا(ص‌)

800x600

ابوذر غفاري‌:

«ابوذر نامش‌ جندب‌ بن‌ جنادة‌ از قبيله‌ غفّار بوده‌ است‌.نقل‌ شده‌ كه‌ پيامبر فرمود:ابوذر در زهد در ميان‌ امّت‌ من‌،شبيه‌ عيسي‌ بن‌مريم‌(ع‌)است‌.همچنين‌ پيامبر فرمود:برزمين‌ راه‌ نرفته‌ وآسمان‌ سايه‌ نيانداخته‌ بركسيكه‌ از ابوذر راستگوتر باشد.

بعد از رحلت‌ رسولخدا(ص‌)،ابوذر در خط‌ ولايت‌ بود ودر زمان‌ عثمان‌، با زراندوزان‌ مخصوصا معاويه‌ مبارزه‌ نمود تا اينكه‌ بدستور خليفه‌سوم‌،به‌ ربذه‌(در نزديكي‌ مدينه‌) تبعيد شد ودر همانجا از دنيا رفت‌.»گويند عثمان‌ دويست‌ دينار براي‌ او فرستاد تا در احتياجاتش‌ صرف‌كند.ابوذر از آورنده‌ پول‌ پرسيد آيا عثمان‌ به‌ همه‌اين‌ پول‌ را داده‌است‌؟گفت‌ نه‌.ابوذر گفت‌ من‌ يكي‌ از مسلمين‌ هستم‌ آنچه‌ به‌ آنها بدهدبه‌ منهم‌ بدهد.آورنده‌ گفت‌ عثمان‌ اين‌ پول‌ را از مال‌ شخصي‌ خود داده‌است‌ وقسم‌ خورده‌ كه‌ حلال‌ است‌ وبا حرام‌ آميخته‌ نشده‌ است‌.ابوذرگفت‌ من‌ هيچ‌ نيازي‌ به‌ اين‌ پول‌ ندارم‌ وبي‌ نيازترين‌ افرادم‌ .گفتند در خان‌تو كه‌ چيزي‌ نيست‌؟گفت‌ چرا در زير اين‌ روكش‌ پارچه‌اي‌،دوگرده‌ نان‌جو است‌ كه‌ چند روز است‌ مانده‌ ودر اين‌ صورت‌ چه‌ احتياجي‌ به‌ درهم‌ودينار دارم‌؟بخدا سوگند قبول‌ نمي‌كنم‌ تا زماني‌ كه‌ اين‌ نانها را نداشته‌باشم‌.اينك‌ ولايت‌ امير مؤمنان‌(ع‌) واولادش‌ مرا بي‌ نياز نموده‌ واز رسول‌خدا(ص‌) چنين‌ شنيدم‌ وبراي‌ پيرمردي‌ مثل‌ من‌ زشت‌ است‌ كه‌ دروغ‌بگويم‌.اين‌ پول‌ را برگردان‌ كه‌ مرا نيازي‌ به‌ اين‌ وآچه‌ در دست‌ عثمان‌است‌ نمي‌باشد تا در پيشگاه‌ خداوند او را به‌ دادخواهي‌ بگيرم‌.

عمّاربن‌ ياسر:

«او از اولين‌ مسلمانان‌ بود كه‌ كفّار قريش‌،پدر ومادرش‌را در راه‌اسلام‌،شهيد كردند وخود  اورا بارها شكنجه‌ نمودند.بعد از رحلت‌ پيامبر،در خط‌ ولايت‌ بود ودر زمان‌ عثمان‌،به‌ مفاسدومظالم‌ او اعتراض‌ مي‌نمود تا اينكه‌ روزي‌ عثمان‌ اورا احضار كرد وخودبا غلامش‌، آنقدر اورا زدند كه‌ مجروح‌ وبيهوش‌ شد!بالاخره‌ او در جنگ‌ صفين‌،در ركاب‌ مولاي‌ متقيان‌ علي‌(ع‌) در سنين‌نودسالگي‌ به‌ شهادت‌ رسيد.»

مقدادبن‌ اسود كندي‌:

«در ميان‌ اصحاب‌ پيامبر،بعد از سلمان‌ وابوذر،كسي‌ به‌ مقام‌ مقدادنمي‌رسد.امام‌ پنجم‌ فرمود:بعد از رحلت‌ رسولخدا(ص‌) اصحاب‌ پيامبر مرتدشدند به‌ غير از سلمان‌،ابوذر،مقداد وعمّار!او بعد از رحلت‌ رسولخدا(ص‌)،همواره‌ در كنار علي‌(ع‌)بود تا اينكه‌ درسال‌ 33هجري‌ در سن‌ هفتادسالگي‌ رحلت‌ نمود واورا در قبرستان‌ بقيع‌دفن‌ نمودند.»

ابوايوب‌ انصاري‌:

پيامبر در هنگام‌ هجرت‌ به‌ مدينه‌ به‌ خانة‌ او وارد شد.او از اصحاب‌ پيامبربوده‌ است‌ كه‌ بعد از رحلت‌ پيغمبر در كنار علي‌(ع‌)درجنگهاي‌ جمل‌وصفين‌ ونهروان‌ حضور داشت‌.در جنگ‌ صفين‌ ،او روزي‌ بطرف‌ لشگرمعاويه‌ رفت‌ وهماورد خواست‌ وچون‌ كسي‌ حاضرنشد به‌ صفوف‌دشمن‌ حمله‌ كرد وسينة‌ لشگر را شكافت‌ وبه‌ چادر فرماندهي‌ معاويه‌رسيد.معاويه‌ فرار كرد وشاميان‌ باو درگيرشدند واو به‌ سلامت‌ به‌ لشگرعلي‌(ع‌)برگشت‌.معاويه‌ ياران‌ خودرا سرزنش‌ كرد وگفت‌:يكي‌ از ياران‌علي‌ (ع‌)تا اينجا نفوذ كرد!مردي‌ از لشگريان‌ او گفت‌ :همانطور كه‌ابوايوب‌ تا چادر تو آمدمنهم‌ به‌ لشگر علي‌(ع‌) نفوذ مي‌نمايم‌وتاچادر(ع‌)علي‌ مي‌ روم‌.امّا وقتي‌ به‌ لشگرعلي‌(ع‌) حمله‌كرد،ابوايوب‌ راه‌ بر اوبست‌ واورا طي‌ جنگي‌ به‌ هلاكت‌ افكند!

800x600 Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";}

ظلم‌ بعضي‌ از اصحاب‌ به‌ اهل‌ بيت‌(ع‌)

از ابن‌ عباس‌ روايت‌ شده‌ است‌ كه‌:وقتي‌ وفات‌ حضرت‌ رسول‌ اكرم‌(ص‌) نزديك‌ شد،آنقدر گريه‌ كرد كه‌ اشك‌ بر محاسنش‌، جاري‌گرديد.عرضكردند:يارسول‌ اللّه‌!علت‌ گرية‌ شما چيست‌؟فرمود:براي‌فرزندانم‌ وآنچه‌ بعد ازمن‌ نسبت‌ به‌ آنهاروا مي‌ دارند،گريه‌ مي‌ كنم‌.گويافاطمه‌ دخترم‌ را مي‌ بينم‌ كه‌ بر او ستم‌ كرده‌ باشند واو صدا مي‌ زند:ياابتاه‌!يا ابتاه‌!ولي‌ احدي‌ از امّت‌ من‌ اورا كمك‌ وياري‌ نكنند!فاطمه‌(س‌)وقتي‌ اين‌ سخن‌ را شنيد، به‌ گريه‌ افتاد.حضرت‌ فرمود:اي‌دخترم‌!گريه‌ نكن‌.فاطمه‌(س‌)عرضكرد:بخاطر مصيبتهايي‌ كه‌ بعد از شمابر سرم‌ مي‌ آيد گريه‌ نمي‌ كنم‌!بلكه‌ بر جدايي‌ شما مي‌ گريم‌.حضرت‌فرمود:بتو بشارت‌ مي‌ دهم‌ كه‌ بزودي‌ بمن‌ ملحق‌ مي‌ شوي‌ وتو اولين‌شخص‌ از اهل‌ بيتم‌ هستي‌ كه‌ نزد من‌ مي‌ آيي‌.«جلاء العيون‌ ص‌22» هنگاميكه‌رسول‌ خدا(ص‌)دربستر رحلت‌ افتاده‌بود،به‌علي‌(ع‌)فرمود:اي‌ برادر!توحاضر هستي‌ به‌ وصاياي‌ من‌ عمل‌كني‌ وقرضهاي‌ مرا اداءنمايي‌ وامور مرا بعد از من‌،اداره‌ كني‌؟اميرمؤمنان‌(ع‌)فرمود:آري‌ يا رسول‌ اللّه‌!حضرت‌ فرمود:نزديك‌ من‌بيا!علي‌(ع‌)نزديك‌ رفت‌.رسولخدا(ص‌)اورا بخود چسباند وانگشترخود را درآورد وفرمود:اين‌ را بگيرودرانگشت‌ خود نما!سپس‌ شمشيروزره‌ وسلاح‌خودرا خواست‌  وآنهارا به‌ علي‌(ع‌)داد.همچنين‌ پارچه‌ اي‌را كه‌ در وقت‌ حمل‌ سلاح‌،برشكم‌ مي‌ بست‌،به‌ علي‌(ع‌)داد وفرمود:بااستعانت‌ از خدا،به‌ خانة‌ خود برو.

همينكه‌ مريضي‌ پيغمبر سخت‌ شد،ورحلت‌ حضرتش‌ گرديد، به‌علي‌(ع‌) فرمود:اي‌ علي‌!سر مرا در دامن‌ خودبگذار كه‌ امر خداوندعالميان‌ رسيده‌ است‌.چون‌ روح‌ من‌ از بدنم‌ خارج‌ شد،آنرا با دست‌ بگيروبر صورتت‌ بكش‌.بعد صورت‌ مرا بطرف‌ قبله‌ نما وبه‌ تجهيز(غسل‌وكفن‌ ونماز ودفن‌)من‌ بپرداز.واول‌ تو بر من‌ نماز بخوان‌ واز من‌ دور نشو تامرا دفن‌ كني‌.ودر انجام‌ همة‌اين‌ كارها،از خداوند ياري‌ بطلب‌!علي‌(ع‌)سر پيغمبر را در دامن‌ خود قرار داد.دراين‌ موقع‌ حضرت‌ بيهوش‌شد.چشم‌ فاطمه‌(س‌)كه‌ به‌ اين‌ صحنه‌ افتاد،گريست‌ وندبه‌ كرد وگفت‌:«وابيض‌ يستسقي‌ الغمام‌ بوجهه‌   ثمال‌ اليتامي‌ عصمة‌ للارامل‌ يعني‌ پيغمبر،سفيد رويي‌ است‌ كه‌ مردم‌ ببركت‌ روي‌ او طلب‌ باران‌ مي‌كنند واو فريادرس‌ يتيمان‌ وپناه‌ بيوه‌ زنان‌ است‌.»رسول‌ خدا(ص‌)صداي‌ فاطمه‌(س‌)را شنيد وچشمهاي‌ خودرا باز نمودوبا صداي‌ ضعيفي‌ فرمود:ا ي‌ دختر!اين‌ زبانحال‌ عمويت‌ ابوطالب‌بود.اين‌ را نگو!بلكه‌ بگو:«ومامحمّدٌ الاّ رسول‌ قد خلت‌ْ من‌ قبله‌ الرسل‌.اَفِان‌ مات‌ او قتل‌ انقلبتم‌علي‌ اعقابكم‌؟«آل‌ عمران‌144»يعني‌ محمّد(ص‌) فقط‌ فرستادة‌خداست‌.آيا اگر او رحلت‌ كند ويا كشته‌ شود،شما به‌ آيين‌ پدرانتان‌ بر مي‌گرديد؟»

وقتي‌ پيغمبر رحلت‌ نمود،علي‌(ع‌)مشغول‌ غسل‌ وتجهيز حضرت‌ شد.او فضل‌ بن‌ عباس‌ را خواست‌ وبه‌ او فرمود كه‌ آب‌ تهيه‌ كند.فضل‌ آب‌ مي‌آورد وعلي‌(ع‌)بدن‌ حضرت‌ را غسل‌ مي‌ داد.همينكه‌ تجهيز بدن‌ پيغمبرتمام‌ شد،علي‌(ع‌)جلو ايستاد وبه‌ تنهايي‌ بر بدن‌ مقدّسش‌ نمازخواند.دراين‌ موقع‌ عده‌ اي‌ در سقيفه‌ بني‌ ساعده‌ جمع‌ شدند وخليفه‌ راانتخاب‌ نمودند!!«منتهي‌ الامال‌»

بعد از جنگ‌ بدر

ابوبكر بعد از جنگ‌ بدر شراب‌ خورد ومست‌ كردو شعري‌ خواند كه‌:«اي‌ مادر بكر!درود بر تو باد!آيا مي‌پنداري‌ كه‌ پس‌ از كشته‌ شدن‌بستگانت‌(از مشركين‌)براي‌ من‌ آسايشي‌ باقي‌ مانده‌؟     وقتي‌ خبر به‌ رسول‌ خدا(ص‌) رسيد،در حالي‌ كه‌ ناراحت‌ بود نزدابوبكر رفت‌ واو را نزد عمر يافت‌.رسول‌ خدا(ص‌)با چهره‌ افروخته‌ وسرخ‌ شده‌ به‌ ابوبكر نگاه‌ كرد.ابوبكر گفت‌:از غضب‌ رسول‌ خدا به‌ خداپناه‌ مي‌برم‌.

جنگ‌ اُحُد :

جنگ‌ اُحُد درسال‌ سوم‌ واقع‌ گرديد.نفرات‌ دشمن‌،پنج‌ هزارنفر وتعدادياران‌ پيامبر،هزارنفر بودند.درابتدا طلحة‌ بن‌ طلحه‌ از ميان‌ مشركين‌ مبارزطلبيد .كسي‌ جرأت‌ ميدان‌ اورا نداشت‌.علي‌(ع‌) پيش‌ آمد وبا اومبارزه‌نمود واورا كشت‌.در اين‌ موقع‌ پيامبرتكبير گفت‌ ومسلمانان‌ نيزتكبيرگفتند.سپس‌ برادرش‌ مصعب‌ كه‌ علمدار مشركين‌ بود  به‌ ميدان‌ آمدكه‌ اوهم‌ بدست‌ علي‌ (ع‌)كشته‌ شد.بعد عده‌ زيادي‌ از قبيله‌ بني‌ عبدالدارپرچم‌ را گرفته‌ وسپس‌ كشته‌ شدند.دراين‌ هنگام‌ از دشمن‌ غلامي‌ بنام‌صوأب‌ كه‌ دربزرگي‌ جثه‌ مثل‌ گنبد بود ودهانش‌ كف‌ كرده‌ بودوچشمانش‌ سرخ‌ مانند دوكاسه‌ خون‌ بود،مبارز طلبيد.كسي‌ از مسلمانان‌جرأت‌ نكرد به‌ جنگ‌ اوبرود.علي‌ (ع‌)براو حمله‌ كرد واورا كشت‌.سپس‌مسلمانان‌ بردشمن‌ هجوم‌ آوردند وكفار را وادار به‌ عقب‌ نشيني‌نمودند.مسلمانان‌ مشغول‌ جمع‌ آوري‌ غنيمت‌ شدند وكمانداران‌مسلمان‌ كوه‌ عينين‌ باديدن‌ اين‌ صحنه‌ محل‌ تنگه‌ را ترك‌ كردند وبراي‌جمع‌ آوري‌ غنيمت‌ خودرابه‌ ميدان‌ جنگ‌ رساندند.گروهي‌ به‌ فرماندهي‌خالدبن‌ وليد از اين‌ فرصت‌ استفاده‌ كرده‌ وكوه‌ را دور زده‌ واز پشت‌ به‌مسلمانان‌ يورش‌ بردند .پرچم‌ مشركين‌ دوباره‌ بالا رفت‌ .دشمنان‌ِ درحال‌فرار نيز چون‌ پرچم‌ خودرا ديدند وبرگشتند.ازطرفي‌ شخصي‌صدازد:محمدكشته‌ شد!مسلمانان‌ از اين‌ خبر دچار وحشت‌ شدندوعقب‌ نشيني‌ وفرار نمودند.پيامبر تنها ماند وفقط‌ چند نفر از اومحافظت‌ مي‌ كردند.ازجمله‌ علي‌ مرتضي‌ كه‌ دشمن‌ از هرطرف‌ به‌پيامبرحمله‌ مي‌ كرد،علي‌(ع‌) آنرا دفع‌ مي‌ نمود.تا آنكه‌ نود زخم‌وجراحت‌ بربدن‌ علي‌(ع‌)واردشد.فداكاري‌ علي‌(ع‌) طوري‌ اعجاب‌انگيز بود كه‌ جبرئيل‌ درآسمان‌ ندا كرد:لا فتي‌ الاّ علي‌ ولاسيف‌الاّذوالفقار.«منتهي‌ الامال‌»

 

متعه‌

بخاري‌ در صحيح‌ خودج‌6ص‌66 از قيس‌ از عبدالله روايت‌ مي‌كندكه‌ در يكي‌ از جنگها همراه‌ پيامبر بوديم‌ و زنها همراهمان‌ نبودند.به‌رسول‌ خدا(ص‌)عرض‌ كرديم‌:اجازه‌ مي‌دهيد خود را اخته‌ كنيم‌ وازمردانگي‌ بياندازيم‌؟حضرت‌ ما را نهي‌ كردند و دستور ازدواج‌ موقت‌(متعه‌)را داد و اين‌آيه‌ راخواند«يا ايّها الذين‌ آمنوا لاتحرمّوا طيّبات‌ ما احل‌ّ الله لكم‌»

ادامه نوشته

حكا يات قرآني

800x600

هشام بن حكم و يك سؤ ال قرآنى

 روزى ، ابن ابى العوجاء، يكى از دانشمندان مخالف اسلام ، پرسشى درباره تعدد زوجات ، مطرح كرد و گفت : ((قرآن از سويى در آيه سومِ سوره نساء، مى فرمايد: (فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النّساءِ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباع فَاِنْ خِفْتُمْ اَلاّ تَعْدِلُوا فَواحِدة ) (يعنى با زنان پاك مسلمان ازدواج كنيد، با دو يا سه و يا چهار زن ؛ و اگر مى ترسيد ميان آنها به عدالت رفتار نكنيد، پس به يك همسر اكتفا كنيد.) و از سوئى ديگر در آيه 129 همين سوره مى گويد: (وَ لَنْ تَسْتَطيعُوا اَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّساءِ وَ لَوْ حَرَصْتُمْ) يعنى : (هرگز نمى توانيد، ميان زنان به عدالت رفتار كنيد؛ هر چند در اين راه بكوشيد). با ضميمه كردن آيه دوم ، به آيه اول در ميابيم كه تعدد زوجات در اسلام ممنوع است ؛ زيرا تعدد زوجات مشروط به عدالت است و عدالت هم ممكن نيست . پس تعدد زوجات در اسلام حرام است .))
هشام از پاسخ باز ماند و از ابن ابى العوجاء فرصت خواسته و براى گرفتن پاسخ به مدينه شتافت . هشام سخن ابن ابى العوجاء را براى حضرت امام صادق عليه السّلام باز گفت . امام فرمود: ((منظور از عدالت در آيه سومِ سوره نساء، عدالت در نفقه و رعايت حقوق همسرى و طرز رفتار و كردار است ؛ و مراد از آيه 129 همين سوره ، عدالت در تمايلات قلبى است . بنابراين تعدد زوجات در اسلام حرام نيست و با شرايطى جايز است هشام از سفر برگشت و پاسخ را در اختيار ابن ابى العوجاء قرار داد. او سوگند ياد كرد كه اين پاسخ از تو (هشام ) نيست

اسم اعظم الهى
مرحوم شيخ على اكبر عماد مى نويسد:((اسم اعظم خداوند تبارك و تعالى ، آنهائى است كه در اولش ، لفظ جلاله (الله ) و در آخرش لفظ (هو) باشد و همچنين ، بدون نقطه باشد و در قرآن شريف ، در پنج مورد چنين آمده است .پس بنابراين ، اسم اعظم (الله لااله الاّ هو) مى باشد. از شيخ مغربى نقل شده كه هر كس اين پنج آيه را، وردِ خود كند و هر روز يازده مرتبه ، به هر نيت و در هر مشكلى - كه برايش پيش آيد- بخواند، بزودى نيت او برآورده خواهد شد. انشاءالله .
آن پنج مورد در قرآن چنين است :
2- للّهُ لااِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ لاتَاءْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لانوْمٌ لَهُ ما فى السَّمواتِ وَ ما فى الاَْرْضِ مَنْ ذَاالَّذى يَشْفَعُ عِنْدَهُ اِلاّ بِاِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ اَيْديهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لايُحيطُونَ بِشَئىٍ مِنْ عِلْمِهِ اِلاّ بِماشاءَ وَسِعَ كُرْسيُّهُ السَّمواتِ وَالاَْرْضَ وَ لايَؤُدُهُ حِفْظِهُما وَ هُوَ الْعَلِىُّ الْعَظيمِ. (بقره / 255)
2- اَللّهُ لااِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ وَ اَنْزَلَ التَّوريةَ وَالاِْنْجيلَ مِنْ قَبْلُ هُدىً لِلنّاسِ وَ اَنْزَلَ الْفُرْقانَ. (آل عمران ، 2، 3، 4)
3- اَللّهُ لااِلهَ اِلاّ هُوَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلى يَوْمِ الْقيامَةِ لارَيْبَ فيهِ وَ مَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّهِ حَديثاً. (نساء / 87)
4- اَللّهُ لااِلهَ اِلاّ هُوَ لَهُ الاَْسْماءُ الْحُسنى .(طه / 8)

5- اَللّهُ لااِلهَ اِلاّ هُوَ وَ عَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ. (تغابن / 13)
شيخ مفيد فرموده است : اسم اعظم در سوره فاتحه است و بر اساس ‍ فرمايشِ امام صادق عليه السّلام اگر اين سوره را 70 بار، بر مرده بخوانند و روح بر بدن ميت برگردد، شگفت آور نيست.
بركات مادّى قرآن .

حكايت مى كنند كه جوانى ، در روزگاران گذشته از اندوختن منافع دنيوى دست شسته و عمر خويش را، در تحصيل علم و ادب و معارف الهى و مسائل اخلاقى ، صرف مى نمود و با وضعى ساده و بى آلايش زندگى مى كرد؛ امّا در مقابل همسايه اى داشت كه از ثروت و مكنت برخوردار بود.روزى همچنان مشغول مطالعه و درس بود كه مادر پيرش ، وارد شد و در حالى كه ، وضع زندگى پسرش را موردِ سرزنش قرار داده بود؛ خطاب به وى چنين گفت : ((پسر جان ! بعد از عمرى كه در تربيت و پرورش تو كوشيدم ؛ آرزو داشتم كه در آخرين روزهاى زندگى ، به مادر پيرت كمكى مى كردى و عصاى دستم مى شدى ؛ ولى تو همچنان با اين وضع فلاكت بار، مشغول درس و بحث هستى .)) بعد اضافه كرد: ((همسايه ثروتمند ما، امروز غذاى خيلى مطبوعى درست كرده و بوى آن به مشامم رسيده و آزارم مى دهد و ما قادر به تهيه آن نيستيم ، من تا كى بايد صبر كنم ؟)جوانِ دانش دوست با حالتى شرمنده ، از جاى برخاسته و با خود عهد كرد، تا مادرش را راضى نكند، ديگر بدنبال تحصيل علم نرود. همينطور كه متفكرانه ، طى طريق مى كرد، به مسجد وارد شد و بعد از طهارت ، مشغول نماز گرديده و با خداى سبحان ، مناجات و درد دل آغاز كرد. اتفاقاً در آن موقع ، حاكم عصر، به مشكل دچار شده بود و دنبال چاره مى گشت .
او سوگند ياد كرده بود كه تا معلوم نشود كه بهشت برايش واجب شده يا نه ؟ از همسرش كناره جوئى كند و براى همين ، جريان عادّى زندگى براى حاكم مشكل شده و هر دو پريشانحال بودند.در همانروز، مجلسى آراسته و تمام علماى شهر را به آن مجلس دعوت كرده و دستور داده بود: ((هر جا عالمى باشد او را به مجلس ما دعوت كنيد.)) از قضا، يكى از ماءموران وى ، وارد همين مسجد شده و اين ملاّى جوان را مشاهده كرده و به همراه خودش ، به مجلس حكومتى آورد. دانشمندِ جوان ، هنگام ورود در پائين مجلس ، دم در قرار گرفت . حاكم موضوع جلسه را بيان كرده و علما را براى حل مشكل فرا خواند. آنها در اين خصوص ، شروع به بحث و مجادله كرده و هر كس مطلبى را بيان نمود؛ ولى هيچكدام ، موجب آرامش خاطر حاكم واقع نشد.
در اين موقع ، اين جوان اجازه خواسته و شروع به سخن نموده و خطاب به حاكم گفت : ((آيا تا بحال پيش آمده است كه امير، از خدا و عذاب الهى ترسيده باشد؟)) امير گفت : ((بلى ))، جوان اظهار داشت : ((اى امير! شما يك بهشت خواسته ايد؛ من دو تا بهشت ، از طرف خداى سبحان ، بشما مژده مى دهم ، در اين آيه مباركه خداوند مى فرمايد: (وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ): (و براى كسى كه از مقام پروردگارش بترسد دو باغ در بهشت خواهد بود.) از هر طرف صداى تحسين و تشويق حاضرين بلند شد و خليفه او را محترم شمرده ، هدايا و تفضلات زيادى ، به او عنايت كرد و جوان با خوشحالى ، به منزل آمده ؛ مادر خويش را راضى كرده و حمد و ثناء خداوند را بجاى آورد.

ادامه نوشته

جوان در قرآن

تأثيرات قرائت قرآن بر جوانان

شكوفائي تمايلات مذهبي

به عقيده ي روانشناسان، با فرا رسيدن ايام بلوغ، احساسات مذهبي و تمايلات ديني، در وجود نوجوانان بيدار مي شود، و آنان را شيفته ي فراگرفتن تعاليم روحاني مي سازد. اين خواهش فطري، در سنين بحراني بلوغ، شديد و سوزان است، و نوجوانان با علاقمندي و بي صبري، از پي مسائل مذهبي مي روند.
مكتب آسماني اسلام، در برنامه ي تربيت نسل جوان، اين فرصت كوتاه را بسيار مغتنم شمرده و آنرا سر فصل كتاب تربيت جوانان قرار مي دهد.

- روش تربيتي امام علي (ع)

مولود كعبه و مظهر عدالت و پرهيزكاري، خطاب به فرزند نازنينش حضرت امام حسن (ع) چنين فرمود:
« قلب كودك مانند زمني خالي از بذر و گياه است. هر تخمي كه در آن افشانده شود، بخوبي مي پذيرد و در خود مي پرورد.
فرزند عزيز! از دوران كودكي تو استفاده نمودم، و پيش از آن كه دل تربيت پذيرت سخت شود و مطالب گوناگوني عقلت را اشغال نمايد، خيلي زود در پرورش تو قيام كردم. »(1)

تأثير اعجاب انگيز قرآن

با توجه به انگيزه هاي فطري و كشش هاي دروني كه در اعماق جان جوانان وجود دارد، و آنان را به راه فضائل اخلاقي و سجاياي انساني سوق مي دهد، امام صادق عليه السلام، در يك حديث كوتاه، تأثير اعجاب انگيز قرائت قرآن را بر روي جوانان، بيان مي فرمايند :
« هر كه قرآن بخواند، و جوان و مؤمن باشد، قرآن با گوشت و خون او آميخته مي شود، و خدا او را با فرشتگاني بزرگوار كه نويسندگان و حاملان قرآنند قرين مي سازد، و قرآن در روز باز پسين، نگاهبان او مي شود. »(2)

لحظه اي تأمل براي والدين

گر چه دوران بلوغ و جواني، دوره ي بروز احساسات مذهبي و شكفته شدن تمايلات ايماني و اخلاقي است، اما باز هم بنابر عقيده روانشناسان :
« قدرت و اختيار جوانان، در انتخاب صفات پسنديده يا ناپسند، يكسان است. آنها مي توانند عملا نادرستي را برگزينند و به انحراف و ناپاكي بگرايند. و از سوي ديگر:
پس از طي شدن دوران بلوغ، تدريجا از شدت تمايلات روحاني و احساسات مذهبي، كاسته مي شود »(3)
پس در فرصت بسيار محدود دوران بلوغ، مسئوليت والدين نوجوانان، بسيار پراهميت و حساس و دشوار است.
پدران و مادران وظيفه شناس و موفق، كساني هستند كه از اين فرصت طلائي، حد اعلاي استفاده را نموده، و با برنامه ريزي هاي حساب شده و تشويق هاي مكرر، بين جوانان و قرآن، انسي پايدار و صميمي ايجاد نموده، و شوق قرائت قرآن را در وجود آنان، ايجاد مي نمايند.

پي نوشت‌ :

1- نهج البلاغه ملا فتح الله - به نقل از گفتار فلسفي، جلد 1.
2- الحياه - به نقل از ثواب الاعمال.
3- در اين فصل، فرازهائي از كتاب گفتار فلسفي - جوان جلد يكم، تأليف حجت الاسلام محمد تقي فلسفي، استفاده شده است.

منبع:كتاب آداب تلاوت قرآن

 الگوي عشق به خدا و مبارزه

بسم الله الرحمن الرحيم

ابراهيم خليل الرحمن

و تالله لا كيدن اصنامكم بعد ان تولوا مدبرين*فجعلهم جذاذ الا كبيرا لهم لعلهم اليه يرجعون

و به خدا سوگند نقشه اي براي نابودي بت هايتان در غياب شما طرح مي كنم سر انجام (با استفاده از يك فرصت مناسب)همه آنها جز بت بزرگشان را قطعه قطعه كرد تا به سراغ بيايند و او حقايق را باز گو كند

سوره انبيا/57-58

 شرح ماجرا  

حضرت ابراهيم علي نبينا و آله و عليه السلام يكي از بزرگترين انبيا الهي و دومين پيامبر اولوالعزم مي باشد. داستان زندگي حضرت ابراهيم يكي از زيباترين داستان هاي قرآن است كه در سوره ها و آيات مختلف قرآن به آن پرداخته شده است. و در اين بين داستان بت شكني حضرت ابراهيم كه يك حركت شجاعانه و در راه خدا بود، هيجان انگيز ترين قسمت آن مي باشد. حضرت ابراهيم از همان آغاز نوجواني دائما با عموي خود آزر در مورد بت ها و بت پرستي او و ديگر مردم گفتگو مي كرد و دلايلي بر بطلان كار آنها مي آورد

قرآن در ادامه داستان مي فرمايد: اين رشد و رشادت ابراهيم آنگاه ظاهر شد كه به پدرش (اشاره به عمويش آزر دارد زيرا عرب گاه به عمو اب مي گويد) و قوم او گقت

اين تمثال هايي كه شما به آن دل بسته ايد و شب و روز گرد آن مي چرخيد و دست از آن بر نمي داريد چيست؟

ابراهيم با اين تعبير بت هايي را كه در نظر آن ها فوق العاده عظمت داشت، تحقير كرد، زيرا بت ها را به تمثال تشبيه كرد و تمثال نيز به معني عكس يا مجسمه بي روح است و مي خواست به آن ها بگويد اين ها بي روح و هيچ كاره اند و تنها مجسمه اي بيش نيستند

اين گفتار ابراهيم در حقيقت استدلال روشني است براي ابطال بت پرستي، زيرا آنچه از بت ها مي بينيم همين مجسمه و تمثال است، بقيه تخيل و توهم است و پندار، كدام انسان عاقل به خود اجازه مي دهد كه براي يك مشت سنگ و چوب اين همه عظمت و احترام و قدرت قائل باشد؟ چرا انساني كه خود اشرف مخلوقات است در برابر مصنوع خويش اين چنين خضوع و كرنش كند و حل مشكلات خود را از آن بخواهد؟

اما عموي او و ديگران بعد از اينكه در مقابل استدلال ها و برهان قوي ابراهيم جوابي براي گفتن نمي يافتند به آخرين حربه متوصل مي شدند و مي گفتند: اين كاري است كه نياكان و اجداد ما انجام مي دادند. درست است كه ما نمي توانيم دليل بياوريم ولي مسلما آنها از ما داناتر بودند و حتما مي دانستند و ما نيز به سنت نياكان و اجداد خود وفا داريم. از آنجا كه تنها سنت و روش نياكان بودن مشكلي را حل نمي كند و هيچ دليلي نداريم كه نياكان عاقل تر و عالم تر از نسل هاي بعد باشند

ابراهيم نيز بلافاصله به آن ها پاسخ گفت: هم شما و هم پدرانتان به طور قطع در گمراهي آشكار بوديد. اين تعبيرات و جواب هاي قاطع ابراهيم سبب شد كه بت پرستان كمي به خود بيايند. به همين خاطر رو به ابراهيم كرده و گفتند: آيا تو براستي مطلب حقي را آورده اي يا شوخي مي كني؟

ابراهيم نيز صريحا به آنها گفت: آنچه مي گويم جدي است و عين واقعيت، كه پروردگار شما پروردگار آسمان و زمين است. همان خدايي كه آنها را آفريد، و من از گواهان اين عقيده ام. ابراهيم براي اينكه ثابت كند اين مساله صد در صد جدي است و او بر سر عقيده ي خود تا همه جا ايستاده و نتايج و لوازم آن را هر چه باشد با جان و دل مي پذيرد اضافه كرد

به خدا سوگند من نقشه اي براي نابودي بت هاي شما به هنگامي كه خودتان حاضر نباشيد و از اين جا بيرون رويد خواهم كشيد

به اين ترتيب حضرت ابراهيم به آنها فهماند كه بالاخره بت هايشان را در هم خواهد شكست و نابود خواهد كرد به هر حال حضرت ابراهيم مترصد فرصت مناسبي بود

بت پرستان در هر سال روز خاصي را براي بت ها عيد مي گرفتند، غذاهايي در بت خانه حاضر كرده و سپس دسته جمعي به بيرون از شهر حركت مي كردند و در پايان روز باز مي گشتند و به بت خانه مي آمدند تا از آن غذا كه به اعتقادشان تبرك يافته بود بخورند. به ابراهيم نيز پيشنهاد كردند او هم با آنها برود ولي او به عذر بيماري با آنها نرفت.
به هر حال او بي آنكه از خطرات اين كار بترسد و يا از طوفاني كه پشت سر اين عمل به وجود مي آيد هراسي به دل را ه دهد مردانه وارد ميدان شد و با يك دنيا قهرماني به جنگ اين خدايان پوشالي رفت، كه آنهمه علاقمند متعصب و نادان داشتند به طوري كه قرآن مي گويد

همه ي آنها را قطعه قطعه كرد جز بت بزرگي كه داشتند و تبر را به گردن بت بزرگ گذاشت

سرانجام آن روز عيد به پايان رسيد و بت پرستان شادي كنان به شهر باز گشتند و يك سر به سراغ بت خانه آمدند تا هم عرض ارادتي به پيشگاه بتان كنند و هم از غذاهايي كه به زعم آنها در كنار بت ها بركت يافته بود بخورند. همين كه وارد بت خانه شدند با صحنه اي روبرو گشتند كه هوش از سرشان پريد. به جاي آن بت خانه ي آباد با تلي از بت هاي دست و پا شكسته و به هم ريخته روبرو شدند، فريادشان بلند شد و صدا زدند: چه كسي اين بلا را بر سر خدايان ما آورده است؟مسلما هر كس بوده از ظالمان و ستم گران است، او هم به خدايان ما ستم كرده و هم به جامعه و جمعيت ما و هم باعث نابودي خود شده است

اما گروهي كه تهديد هاي ابراهيم را به ياد داشتند و طرز رفتار اهانت آميز او را با اين معبـود هاي ســـاختـگي مي دانستند گفتـند: ما شنيديـم جوانـكي ســخن از بـت ها مي گفت و از آنها به بدي ياد مي كرد، كه نامش ابراهيم است، جارچيان در شهر و اطراف آن فرياد زدند كه هركس از ماجراي خصومت و بدگويي ابراهيم به بت ها آگاه است حاضر شود

بزودي عده اي از افراد، كه از اين موضوع آگاه بودند و همچنين جمع زيادي از مردم جمع شدند تا ببينند سرانجام كار چه مي شود، شور و ولوله ي عجيبي در مردم افتاده بود، چرا كه از نظر آنها حادثه اي بي سابقه توسط يك جوان دلاور در شهر رخ داده بود كه بنيان ديني مردم آن جامعه را به لرزه در آورده بود

تفسير نمونه

 

ادامه نوشته

محدود ساختن كودكان در دسترسي به بعضي نرم افزار ها

محدود ساختن  كودكان در دسترسي به بعضي نرم افزار ها

 

ممكن است در كامپيوتر خود نرم افزار هايي داشته باشيد كه يا به دلايل اخلاقي يا به دليل اهميت بالاي آن نخواهيد فرزندان شما به آنها دسترسي داشته باشند حال اگر سيستم عامل كامپيوتر شما ويندوز هفت باشد مي توانيد مشخص كنيد كودكان فقط به نرم افزار هاي خاصي دسترسي داشته باشند تا از مشكلات بعدي جلوگيري كنيد.  براي اين منظور مي توانيد به روش زير عمل كنيد:

ابتدا وارد مسير زير شويد

Control Panel User Accounts and Family Safety Parental Controls

سپس روي نام كاربري كه براي فرزند خود ساخته ايد كليك كنيد و در قسمت  Parental Control گزينه on,enforce current setting  را فعال كنيد

حال روي گزينه Allow and block specific programs  كليك كنيد

 ليستي از برنامه ها در برابر شما گشوده مي شود كه به سادگي با قرار دادن يك تيك براي هر كدام خواهيد توانست  نرم افزار مربوطه را فعال كنيد و به اين ترتيب اجازه استفاده از نرم افزار مذكور را براي فرزندان خود را فراهم نماييد اگر نرم افزاري وجود دارد كه در اين ليست ظاهر نشده است مي توانيد با كليك كردن بر روي Browse آن نرم افزار را به ليست اضافه نماييد

توجه داشته باشيد كه همه نرم افزار هاي مورد نياز فرزند خود را بايد فعال كرده باشيد وگرنه ويندوز هفت خود به خود آنرا مسدود مي كند

علي يزدي مقدم

 اين مقاله اختصاصاً براي ياد بگير دات كام تهيه شده است و استفاده از آن فقط با ذكر نام نويسنده يا مترجم و نام ياد بگير دات كام همراه با لينك آن مجاز  است

 

 

ادامه نوشته

سيماي امام مهدي (عج) در قرآن كريم

سيماي امام مهدي (عج) در قرآن كريم

در قرآن، آيات بسيارى وجود دارد كه به شهادت روايات مستند و معتبر، درباره حضرت مهدى(عليه السلام) و قيام جهانى او نازل گرديده است قرآن مجيد نيز نسبت‏به اين موضوع اهتمام ويژه‏اي داشته و اراده و خواست‏خداوند متعال را بر اين مي‏داند كه دوران كومت‏شيطان به پايان رسد و بساط پيروان او برچيده شود و حتما تمام بندگان صالح خداوند در همه جاي زمين به حكومت رسند و سراسر گيتي به آنان سپرده شود تا قوانين اسلام به طور كامل و همه جانبه تطبيق و اجرا و سعادت افراد بشر تضمين و تامين گردد و هدف نهايي از زندگي تحقق پذيرد

بيش از يكصد و بيست آيه از آيات قرآن به مساله مهدويت تفسير شده است كه در اينجا به برخي از آن‏ها اشاره مي‏كنيم:

1 - « الم× ذلك الكتاب لا ريب فيه هدي للمتقين× الذين يؤمنون بالغيب و ...» (1)

امام صادق عليه السلام در ذيل اين آيه فرمودند: «متقيان شيعيان علي عليه السلام هستند و غيب همان حجت غائب است‏». (2)

2 - «و ذكرهم بايام الله‏». (3) از امام باقر عليه السلام روايت است كه فرمود: «ايام الله عز و جل ثلاثة: يوم يقوم القائم عليه السلام و يوم الكرة و يوم القيامة; (4)

روزهاي خدا سه تا ست: روزي كه قائم عليه السلام قيام خواهد كرد، و روز رجعت و روز قيامت‏».

3 - «قال رب فانظرني الي يوم يبعثون قال فانك من المنظرين الي يوم الوقت المعلوم‏». (5)

از امام صادق عليه السلام درباره اين آيه و وقت معلوم سؤال شد. آن حضرت در جواب فرمودند:

«وقت معلوم روز قيام قائم آل محمد است. هرگاه خداوند او را برانگيزد در مسجد كوفه ابليس مي‏آيد در حالي كه بر زانوهايش راه مي‏رود و مي‏گويد: اي واي از اين روزگار، آن گاه با پيشانيش گرفته شده، گردنش زده مي‏شود، آن هنگام روز وقت معلوم است كه مدت او به پايان مي‏رسد». (6)

4 - «و من قتل مظلوما فقد جعلنا لوليه سلطانا فلا يسرف في القتل انه كان منصورا»; (7)

«و هر آنكه مظلوم كشته شود پس البته كه ما براي ولي او حكومت و تسلط داديم، پس مبادا در كشتن اسراف كند كه او منصور است.»

وقتي از امام صادق عليه السلام درباره اين آيه سؤال شد، آن حضرت در جواب فرمودند:

«آن قائم آل محمد صلي الله عليه و آله است كه خروج مي‏كند و به انتقام خون حسين عليه السلام دشمنان را مي‏كشد. پس چنانچه اهل زمين را به قتل رساند مسرف نخواهد بود.» (8)

5 - «و قل جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل كان زهوقا»; (9)

«و بگو كه حق آمد و باطل نابود شد كه همانا باطل محو شدني و سزاوار نابودي است.»

امام صادق عليه السلام در تفسير اين آيه شريفه فرمودند: «اذا قام القائم عليه السلام ذهب دولة الباطل; (10) هرگاه قائم عليه السلام بپا خيزد، دولت‏باطل از بين مي‏رود [و زايل مي‏گردد].»

6 - «و لقد كتبنا في الزبور من بعد الذكر ان الارض يرثها عبادي الصالحون‏»; (11)

«و به راستي كه ما پس از نوشتن در ذكر [تمام كتب آسماني يا تورات ]در زبور نيز نگاشتيم كه البته بندگان صالح من زمين را به ارث خواهند برد.»

علي بن ابراهيم در تفسيرش كه منسوب به امام صادق عليه السلام است در معني اين آيه گويد: «فرموده، تمام كتاب‏ها [ي آسماني] ذكر [خداوند] است، البته بندگان صالح من زمين را به ارث خواهند برد × فرمود: حضرت قائم عليه السلام و اصحاب اويند.» (12)

7 - «و عدالله الذين آمنوا منكم و عملوا الصالحات ليستخلفنهم في الارض ...»; (13)

«خداوند به كساني از شما كه ايمان آورده و عمل صالح انجام داده‏اند وعده فرموده كه آن‏ها را [در ظهور امام قائم عليه السلام ]در زمين خلافت دهد ... .»

امام صادق عليه السلام درمعناي اين آيه شريفه مي‏فرمايد: «درباره حضرت قائم عليه السلام و اصحاب او نازل گشت.» (14)

8 - «امن يجيب المضطر اذا دعاه و يكشف السوء و يجعلكم خلفاء الارض‏»; (15)

«آيا آن كيست كه دعاي مضطر را هنگامي كه او را مي‏خواند به اجابت مي‏رساند و رنج و غم را برطرف مي‏سازد و شما را جانشينان زمين قرار مي‏دهد؟»

از امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام درباره اين آيه نقل شده است كه فرمودند: «اين آيه درباره قائم از آل محمد صلي الله عليه و آله نازل شده، هرگاه كه خروج كند معمم مي‏شود و در كنار مقام نماز گذارد و به درگاه پروردگارش تضرع نمايد، پس هيچ پرچمي از او رد نشود.» (16)

9 - «و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثين‏»; (17)

«و ما اراده كرديم بر آنان كه در زمين مستضعف شدند منت گذاريم و آنان را پيشوايان و وارثان زمين قرار دهيم.»

روايات در مورد اينكه اين آيه درباره امامان از آل محمد صلي الله عليه و آله نازل شده بسيار است كه در كتاب «البرهان‏» ياد گرديده است. (18)

10 - «اعلموا ان الله يحي الارض بعد موتها»; (19)

«بدانيد كه البته خداوند زمين را پس از مردن آن زنده خواهد كرد.»

از امام باقر عليه السلام درباره اين آيه نقل شده است كه فرمود: « خداوند عز و جل زمين را به وسيله حضرت قائم عليه السلام زنده مي‏كند، پس از مردن آن.» (20)

براي رعايت اختصار بقيه آيات را تنها با ذكر شماره و منبع استناد به پايان مي‏بريم.

11 - بقره/ 148: «فاستبقوا الخيرات ...» (21)

12 - بقره/ 155: «ولنبلونكم بشي‏ء من ...» (22)

13 - آل عمران/ 83: «و له اسلم من في السموات ...» (23)

14 - آل عمران/ 200: «يا ايها الذين آمنوا اصبروا و ...» (24)

15 - نساء/ 47: «يا ايها الذين اوتوا الكتاب ...» (25)

16 - نساء/ 59: «يا ايها الذين آمنوا اطيعوالله و ...» (26)

17 - نساء/ 69: «و من يطع الله و الرسول فاولئك ...» (27)

18 - نساء/ 77: «الم تر الي الذين ...» (28)

19 - نساء/ 159: «و ان من اهل الكتاب ...» (29)

20 - مائده/ 14: «و من الذين قالوا انا نصاري ...» (30)

21 - انعام/ 44: «فلما نسوا ما ذكروا به فتحنا ...» (31)

22 - انعام/ 158: «هل ينظرون الا ان تاتيهم ...» (32)

23 - اعراف/ 53: «هل ينظرون الا تاويله يوم ...» (33)

24 - اعراف/ 157: «الذين يتبعون الرسول ...» (34)

25 - اعراف/ 159: «و من قوم موسي ...» (35)

26 - انفال/ 33: «و قاتلوهم حتي لا تكون فتنة و ...» (36)

27 - توبه/ 33: «هو الذي ارسل رسوله بالهدي و ...» (37)

28 - يونس/ 20: «و يقولون لولا انزل عليه آية ...» (38)

29 - طه/ 135: «فستعلمون من اصحاب الصراط ...» (39)

30 - انبياء/ 11 تا 15: «و كم قصمنا من قرية ...» (40)

پي‏نوشتها : 

1) بقره/ 1 تا 3.

2) كمال الدين و تمام النعمة، جلد 2، ص 340.

3) ابراهيم / 5.

4) صدوق، خصال، ص 108 و معاني الاخبار، ص 365.

5) حجر / 36 تا 38.

6) دلائل الامامة، ص 240 و تفسير عياشي، ج 2، ص 242.

7) اسراء/ 33.

8) كامل الزيارات، ص 63; عيون اخبار الرضا، ص 151.

9) اسراء/ 81.

10) كليني، روضه كافي، ص 287.

11) انبياء/ 105.

12) تفسير قمي، ج 2، ص 77; مجمع‏البيان، ج 7، ص 66.

13) نور/ 55.

14) نعماني، كتاب الغيبة، ص 126; كافي، ج 1، ص 193.

15) نمل/ 62.

16) تاويل الايات الظاهرة، ص 403; كتاب الغيبة، چاپ مكتبة الصدوق، صص 181 و 182; تفسير قمي، ج 2، ص 205.

17) قصص/ 5.

18) همچنين ر. ك: شيخ طوسي، الغيبة، ص 113.

19) حديد/ 17.

20) كمال الدين و تمام النعمة، ج 2، ص 668; كتاب الغيبة، ص 110.

21) ر. ك: كليني، روضه كافي، ص 313.

22) ر. ك: كتاب الغيبة، نعماني، ص 132; تفسير عياشي، ج 1، ص 68.

23) ر. ك: تفسير عياشي، ج 1، ص 183.

24) ر. ك: نعماني، الغيبة، ص 105.

25) ر. ك: نعماني، الغيبة، ص 149.

26) ر. ك: كمال الدين و تمام النعمة، ج 1، ص 253.

27) ر. ك: تفسير قمي، ج 1، ص 142.

28) ر. ك: روضه كافي، ص 330.

29) ر. ك: تفسير قمي، ج 1، ص 158.

20) ر. ك: كافي، ج 5، ص 352.

31) ر. ك: تفسير قمي، ج 1، ص 200.

32) ر. ك: كمال الدين و تمام النعمة، ج 2، ص 336.

33) ر. ك: تفسير عياشي، ج 1، ص 235.

34) ر. ك: كافي، ج 1، ص 429.

35) ر. ك: تفسير عياشي، ج 2، ص 32.

36) ر. ك: مجمع‏البيان، ج 4، ص 543.

37) ر. ك: كمال الدين و تمام النعمة، ج 2، ص 670; تفسير عياشي، ج 2، ص 87.

38) ر. ك: كمال الدين و تمام النعمة، ج 2، ص 340.

39) تاويل الآيات الظاهره، ص 323.

40) ر. ك: روضه كافي، ص 51.

41) نوشتار پيش رو اقتباس از همين كتاب است

ادامه نوشته

حضرت فاطمه - سلام الله عليها

حضرت فاطمه - سلام الله عليها - در عمر كوتاهش با مصائب بسيار مواجه شده است

 رحلت رسول خدا(ص):

كه پيامبر عزيزتر از جانش بود و وقتي كه از دنيا رفت همه زندگي در برابر چشمانش تيره و تار شده بود. او اوقات خود را به گريه و اشك ريزي مي گذراند و بزحمت مي توانست آرام بگيرد. رسول خدا - صلي الله عليه و آله - از قبل او را تسليت داد و از چهره هاي مهم تسليت او اين بود كه به او خبر داده بود نخستين كسي است كه به او ملحق مي شود وفاطمه - سلام الله عليها - از شنيدن آن خوشحال شد و خنديد (1)
رسول خدا - صلي الله عليه و آله - به او در مرض فوق فرموده بود: فاطمه جان! گريه مكن، در مرگ من صورت خود را مخراش، گيسوان پريشان نكن، واويلا مگو، مجلس گريه و نوحه سرائي برپا مكن... و بعد فرمود خدايا اهلبيتم به تو مي سپارم. (2)

آتش زدن در خانه او:

اين هم مسأله دردناكي براي حضرت فاطمه - سلام الله عليها - بود كه به درخانه اش آتش افروختند و اين امر توسط عمر انجام شد.(3) سخن اين است كه براي بردن حضرت علي - عليه السلام - به مسجد به او پيام فرستادند، حضرت علي - عليه السلام - اطاعت نكرد، بار ديگر هم او را خواستند نرفت و براي بار سوم عمر به همراهي جمعي آمد، با هياهوئي كه دم به دم نزديكتر ميشد كه اين خانه را با اهلش آتش مي زنم، - پرسيدند كه حتي اگر فاطمه - سلام الله عليها - در آن باشد؟ گفت آري و... (4) - الباقي را از زبان حضرت فاطمه - سلام الله عليها - بشنويم:
«فجمعوا الحطب الجزل‌‌» علي بابي بر در خانه ام هيزم و خاشاك آوردند « و آتوا بالنار ليحرقوه و يحرقونا » آتش آوردند كه آن را شعله ور سازد و ما را بسوزانند «فوقعت بعضاده الباب» من در آستانه در قرار داشتم «و نا شدتم بالله و بأبي ان يكفوا و ينصرونا» آنها را قسم دادم به خدا، و به پدرم كه دست از ما برداريد و به دادمان برسيد «فاخذ عمرالسوط من يد قنقذ مولي ابي بكر» عمر تازيانه را از دست قنفذ غلام ابوبكر گرفت «فضرب به علي عضدي حتي صار كالدملج» آن را بر بازويم زد، چنان كه كبود شد. «و ركل الباب برجله فرده علي و انا حامل» لگد محكمي بر در زد و آن را بر رويم انداخت در حاليكه حامله بود فسقطت بوجهي به رو در خاك افتادم «و النار تسعر و يسفع في وجهي» آتش زبان مي كشيد و چهره ام را داغ مي كرد «فيضربني بيده حتي انتثر قرطي من اذني» مرا چنان سيلي زد كه گوشواره از گوشم فرو افتاد «فجاء ني المخاض فاسقطت محسناً بغير جرم» درد زايمان مرا گرفت و محسنم را بدون جرم سقط كردم. (5)

غصب فدك:

هنوز چند صباحي از مسأله سقيفه نگذشته بود كه حادثه ديگري رخ داد و آن اخراج كارگزاران حضرت فاطمه - سلام الله عليها - از مزرعه فدك و تصرف آن توسط ابوبكر بود كه گفتيم طرح ونقشه آن را عمر ريخته بود. در اين مشي سياسي هدف ورشكست كردن علي - عليه السلام - و پراكنده ساختن ياران او بود، بويژه مستمنداني كه بعلت طرفداري از علي - عليه السلام - و حضرت فاطمه - سلام الله عليها - از بيت المال محروم شده بودند.
اين كار بر حضرت فاطمه - سلام الله عليها - بسيار گران آمد مخصوصاً از آن بابت كه صاحب حق بود و براساس زور و عوام فريبي آن را از دستش ربودند و فرياد او بجائي نرسيد. او باور نمي كرد كه دشمن تا بدين حد بيشرم و حيا باشد. البته فدك سالها در دست ابوبكر و بعد عمر بود، ولي پاره اي از اسناد نشان مي دهند عمر پس از چندي آن را به علي - عليه السلام - پس داد و مدتها در دست فرزندان حضرت فاطمه - سلام الله عليها - بود و پس از او مجدداً دست به دست مي شد. ولي واقعيت اين است روح حضرت فاطمه - سلام الله عليها - از اين امر شديداً متألم بود. و اين عدم رعايت حق را يك مصيبت تلقي مي كرد فرزندان حضرت فاطمه - سلام الله عليها - مادر را از دست داده بودند ديگر فدك را مي خواستند چه كنند؟

اهانت ها:

حضرت فاطمه - سلام الله عليها - در مورد شخصيت خود از رسول خدا - صلي الله عليه و آله - سندها داشت. جمله معروف «فاطمهُ بضعه مني» بر سر زبانها بود و يا عبارت پيامبر هر كه فاطمه - سلام الله عليها - را اذيت كند مرا اذيت كرده همگان شنيده بودند. بدين سان بسيار شگفت آور بود كه با وجود آن همه سخنان احترام آميز رسول خدا - صلي الله عليه و آله - نسبت به او به فاطمه - سلام الله عليها - اهانت كنند و يا او را تحقير نمايند.
ابوبكر پس از خطبه حضرت فاطمه - سلام الله عليها - در مسجد به بالاي منبر رفت و سخنان ركيكي درباره او گفت. پناه بر خدا از تكرار آن كلمات! او را نعوذ بالله به روباه پيري تشبيه كرد كه شاهد او دم او مي باشد. و هم گفت فاطمه - سلام الله عليها - براي اثبات حقانيت خود به ضعيفه ها متمسك شده و از زنان ياري مي طلبد...(6)ام سلمه به دفاع برخاست و معترضانه گفت آيا درباره فردي چون فاطمه - سلام الله عليها - اين سخنان رواست؟ او كه روز تولد ملائكه او را در بر گرفتند در خور اين سخنان است؟ آيا رسول خدا - صلي الله عليه و آله - فاطمه - سلام الله عليها - را از ميراث محروم كرده و به او خبر نداده؟ واي بر شما - زود است بر خدا وارد شويد و ثمره تلخ كردار خود را بچشيد (و بر اثر اين سخنان ابوبكر مقرري ام سلمه را قطع كرد)(7).
البته ابوبكر بعدها از كار و تلاش خود عليه فاطمه - سلام الله عليها - پشيمان بود و در دم مرگ گفته بود من سه كار را انجام داده ام كه اي كاش نمي دادم:... اي كاش وارد خانه فاطمه - سلام الله عليها - نمي شدم اگر چه عليه من به جنگ مي ايستادند...(8)

حضرت فاطمه - سلام الله عليها - پس از همه فريادها از ميدان به در نرفت مقاومت صبورانه اي در پيش گرفت و در آن راه ايستاد خود فرمود صبر مي كنم همانند صبر كسي كه در قلب خود تيري و در درونش نيزه سنگيني را احساس مي كند. (نصبر منكم علي مثل حز المدي، و وخزالسنان في الحشاء)(9) و الحق چه صبر جانكاهي بود.
او از اينكه اسلام را غريب و بي ياور مي ديد ديدگانش گريان و قلبش سوخته بود. جهان را در برابر خود تاريك مي يافت و ديگر كسي او را خندان نديد تا به ديدار پدر در جهان باقي شتافت (ان فاطمه لم ترمتبسمه بعد وفات رسول الله و لم يعلم ابوبكر و عمر بموتها)(10) نگران ومتأثر بود كه مردم پاره تن اورا فراموش كرده و در ميان انبوهي از دشواري ها تنهايش گذاشتند. مگر پيامبر بارها و بارها او را بضعه خود معرفي نكرده بود.(11)

پيش بيني پيامبر - صلي الله عليه و آله -

رسول خدا - صلي الله عليه و آله - مظلوميت حضرت فاطمه - سلام الله عليها - را پيش بيني كرده و رهنمودهاي خود را از پيش به او داده بود. براساس آن چه كه صاحب كشف الغمه مي نويسد: پيامبر روزي به فاطمه - سلام الله عليها - فرمود:
دخترم، تو پس از من مورد ستم قرار خواهي گرفت و مورد استضعاف واقع خواهي شد. آنكس كه ترا اذيت كند مرا آزار داده، و آنكس كه ترا بخشم آورد مرا بخشم آورده،كسي كه به تو جفا كند بمن جفا كرده، هر كس از تو ببرد از من بريده، آنكس كه به تو ستم كند به من ستم روا داشته، آنكس كه ترا شادان كند مرا مسرور كرده، آنكس كه به تو پيوند مهر داشته باشد به من پيوند دارد، زيرا تو از مني و پاره تن مني، و جان من و روح مني، از ستمكاران امتم بر تو به خدا شكوه مي كنم.(12)

 

....................

[1] . به نقل از عايشه.
[2] . بحار، ج22، ص460.

[3] . العقد الفريد، ج 2، ص 197 و شافي، سيد مرتضي، ص 240.
[4] . طرائف، ص 64.
[5] . بيت الاحزان، ص 97.

[6] . الزهراء(س)، ص 362.
[7] . همان منبع، ص 363.
[8] . رياحين الشريعه، ج1، ص 286.
[9] . سخنان فاطمه(س) در خطبه اش.
[10] . اثبات الوصيه.
[11] . الصواعق المحرقه، ص 188.
[12] . كشف الغمه، ص 148.

ادامه نوشته