سيد محمد جواد حسيني

زيبا ترين آيات

«و اذاسَئَلَكَ عِبادي عَنّي فَاِنّي قَريب اُجيبُ دَعوَةَ الدّاعِ اِذا دَعان فَليستَجيبُوالي وَ ليؤمِنُوا بي لَعَلَّهُم يرشُدُون"
[اي پيامبر!] هر گاه بندگان من از تو در مورد من سؤال كردند [بگو] من بسيار نزديكم، هر گاه كسي مرا بخواند، اجابت مي‌كنم پس به نداي من پاسخ دهند و به من ايمان آورند تا راه راست يابند». (سوره بقره، آيه 186)

***********

يا ايُها الذينَ آمَنوا ! آمِنوا !اي كساني كه ايمان آورده ايد ! ايمان بياوريد !

********

ان مع العسر يسرا: براستيكه همراه هر سختي آسايشي هست

**********

حضرت علي(ع)   زشت ترين بي وفايي فاش كردن راز است"

**********

كلاََّ إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكاًّ دَكاًّ(21)
وَ جَاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا(22)
وَ جِاْى‏ءَ يَوْمَئذِ بجَِهَنَّمَ يَوْمَئذٍ يَتَذَكَّرُ الْانسَانُ وَ أَنىَ‏ لَهُ الذِّكْرَى‏(23)
يَقُولُ يَالَيْتَنىِ قَدَّمْتُ لحَِيَاتىِ(24)
فَيَوْمَئذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ(25)
وَ لَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ(26)
يَأَيَّتهَُا النَّفْسُ الْمُطْمَئنَّةُ(27)
ارْجِعِى إِلىَ‏ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً(28)
فَادْخُلىِ فىِ عِبَادِى(29)
وَ ادْخُلىِ جَنَّتىِ(30)
آرى، چون زمين شكسته شود و شكسته شود، (21)
و امر پروردگار تو فرا رسد و فرشتگان صف در صف، (22)
و در آن روز جهنم را حاضر آرند، آدمى پند گيرد. و چه جاى پند گرفتن باشد؟ (23)
مى‏گويد: اى كاش زنده گشتن خويش را پيشاپيش چيزى مى‏فرستادم. (24)
در آن روز كسى چون عذاب او عذاب نكند، (25)
و همانند زنجير او به زنجير نكشد. (26)
اى روح آرامش يافته، (27)
خشنود و پسنديده به سوى پروردگارت باز گرد، (28)
و در زمره بندگان من داخل شو، (29)

*****************

لَهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاء وَيَقْدِرُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ(12(
كليدهاى آسمانها و زمين از آن اوست براى هر كس كه بخواهد روزى را گشاده يا تنگ مى‏گرداند اوست كه بر هر چيزى داناست (۱۲) سوره مباركه شوري
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا (28) سوره مباركه كهف
و با كسانى كه پروردگارشان را صبح و شام مى‏خوانند [و] خشنودى او را مى‏خواهند، شكيبايى پيشه كن، و دو ديده‏ات را از آنان برمگير كه زيور زندگى دنيا را بخواهى، و از آن كس كه قلبش را از ياد خود غافل ساخته‏ايم و از هوس خود پيروى كرده و [اساس‏] كارش بر زياده‏روى است، اطاعت مكن(28( سوره مباركه كهف
أَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ آنَاء اللَّيْلِ سَاجِدًا وَقَائِمًا يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَيَرْجُو رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ(9([آيا چنين كسى بهتر است] يا آن كسى كه او در طول شب در سجده و قيام اطاعت [خدا] مى‏كند [و] از آخرت مى‏ترسد و رحمت پروردگارش را اميد دارد بگو آيا كسانى كه مى‏دانند و كسانى كه نمى‏دانند يكسانند تنها خردمندانند كه پندپذيرند (سوره مباركه زمر) 9