سيد محمد جواد حسيني

داستان كوتاه (35)

حل مشكل

روزي دو مرد جوان نزد شيوانا آمدند و از او پرسيدند: فاصله بين دچار مشكل شدن تا راه ­حل يافتن چقدر است؟ شيوانا اندكي تامل كرد و گفت: فاصله مشكل يك فرد و راه نجات او از آن مشكل براي هر شخصي به اندازه فاصله زانوي او تا زمين است.

آن دو مرد گيج و آشفته از نزد شيوانا بيرون آمدند و در بيرون مدرسه با هم به بحث و جدل پرداختند. اولي گفت: من مطمئنم منظور استاد معرفت اين بوده است كه بايد به جاي روي زمين نشستن از جا برخاست و شخصا براي مشكل راه­ حلي پيدا كرد. با يك جا نشستن و زانوي غم بغل گرفتن هيچ مشكلي حل نمي ­شود.

دومي كمي فكر كرد و گفت: اما اندرزهاي پيران معرفت معمولا بار معنايي عميق­ تري دارند و به اين راحتي قابل بيان نيستند. آنچه تو مي ­گويي هزاران سال است كه بر زبان همه جاري است و همه آن را مي­ دانند، شيوانا منظور ديگري داشت. پس برگشته و از شيوانا پرسيدند.

شيوانا لبخندي زد و گفت: وقتي يك انسان دچار مشكل مي­ شود بايد ابتدا خود را به نقطه صفر برساند. نقطه صفر وقتي است كه انسان در مقابل كائنات و خالق هستي زانو مي ­زند و از او مدد مي­ جويد. بعد از اين نقطه صفر است كه فرد مي ­تواند به پا خيزد و با اعتماد به همراهي كائنات دست به عمل بزند.

بدون اين اعتماد و توكل براي هيچ مشكلي راه­ حل پيدا نخواهد شد. باز هم مي­ گويم فاصله بين مشكلي كه يك انسان دارد با راه چاره او فاصله بين زانوي او و زميني است كه بر آن ايستاده است.