اختلال شخصيتي خودشيفته
Selfish Disorder اختلال شخصيت خودشيفته به عنوان يك الگوي فراگير از خودبزرگ بيني (در تخيلات يا در رفتار)، نياز به تحسين و تمجيد و فقدان هم حسي مشخص مي شه كه از اوايل بزرگسالي آغاز ميشه و در زمينه هاي مختلف و گوناگوني وجود داره. اين اختلال به وسيله ي حداقل 5 معيار از نه معياري كه نام برده ميشه، مشخص ميشه:- احساس خود بزرگ بيني يا خودمهم بودن
- دل مشغولي بودن يا خيال پردازي هايي درباره ي موفقيت، درخشش، و زيبايي بي حد و نامحدود يا عشق آرماني
- باور داره كه اون خاص و منحصربه فرده و فقط ميتونه به وسيله ي افراد خاص يا سطح بالا درك بشه يا با اونا مراوده داشته باشه.
- به تحسين و تمجيد زياد از حد نياز دارن.
- احساس استحقاق و محق بودن داشتن، يعني انتظاراتي غيرمعقول در مورد برخورد مساعد ويژه با او تسليم شدن ديگران در برابر انتظارات او.
- بهره كش در روابط بين فردي، يعني از ديگران براي رسيدن به هدف هاي خود بهره برداري مي كنه.
- فقدان هم حسي، يعني عدم تمايل به تشخيص يا همانند سازي با احساسات و نياز هاي ديگران
- اغلب به ديگران غبطه مي خورن و معتقد هستند كه ديگران بهش غبطه مي خورن.
- رفتار يا نگرش هاي خودبزرگ بينانه و پرنخوت.
اما سبك شخصيتي اين گونه افراد:
- اگر چه از لحاظ هيجاني در برابر ارزيابي ها و احساسات منفي ديگر آسيب پذيرند، اما مي تونن با اسلوب و متانت از عهده شون بربيان.
- در برخورد با ديگران، زيرك هستن، از نقاط قوت و مزاياي ديگران براي رسيدن به اهداف خود سود مي برند.
- مي تونن فعالانه، خود، انديشه ها، و پروژه هاي خود را بقبولانند و بفروشند.
- رقابت كننده هاي توانايي هستند كه عاشق اين هستند كه در قله باشند و از بودنشون هم لذت مي برن.
- مي تونن خودشون رو به عنوان بهترين و موفق ترين فرد در حوزه ي تخصصي خود مجسم كنن.
- به خودشون، توانايي هاشون و منحصربه فرد بودنشون باور دارن.
- خوشامدگويي، ستايش و تحسين رو با خوشحالي و به خود گرفتن، مي پذيرن.
- آگاهي تيزبينانه اي از افكار و احساسات خودشون دارن و مقداري آگاهي هم از افكار و احساسات ديگران دارن.
- انتظار دارن كه ديگران هميشه و در تمام موارد باهاشون خوب برخورد و رفتار كنند.