اختلال پوست كني چيست!؟
Excoriation (Skin-picking) Disorder
اختلال وسواس پوستكنيافراد مبتلا به اختلال پوستكني (تشخيص تازه در DSM-5) بهطور مكرر پوست خودشون ميكَنن. پوستكني ميتونه از پوست سالم، پوستي كه بينظميهاي خفيف داره (مثل خالها)، جوشها، پينهها، يا زخمها صورت گيرد. افراد مبتلابه اختلال پوستكني با ناخن يا با ابزارهايي نظير موچين، پوست اين نواحي از بدن رو ميكَنن. اين افراد وقت قابلملاحظهاي، شايد چند ساعت در روز رو صرف پوستكني ميكنن. وقتي اونا مشغول كندن پوست خود نيستن، به كندن اون فكر ميكنن و تلاش مي كنن در برابر ميل شديد خود به انجام اين كار مقاومت كنن.
اين افراد با استفاده از پوشاك يا نوار زخمبندي ممكنه سعي كنن شواهد پوستكني خودشونو مخفي كنن و از اين رفتار خود خجالت ميكشن و احساس شرمندگي ميكنن.
چون اين تشخيص جديده، دادههاي همهگير شناختي محدود هستن، اما DSM-5 ميزان شيوع حداقل ۱/۴ درصد رو در بزرگسالان برآورد ميكنه كه سه چهارم آنها زن هستن.
پژوهشگران معتقدند كه اختلال پوستكني به عنوان تشخيص مجزا از اختلال موكني، معتبره (لاچنر، گرانت، اولاو، و استين، ۲۰۱۲). با اين حال، اين دو اختلال از نظر علتها و روشهاي درمان مؤثر، ويژگيهاي مشتركي دارن (اسنوراسون، بلو و وودز، ۲۰۱۲).
ملاكهاي DSM-5 براي اختلال پوستكني- پوستكني عودكننده كه به ضايعات پوستي منجر ميشه.
- اقدامات مكرر براي كاهش دادن يا متوقف كردن پوستكني.
- پوستكني، ناراحتي يا اختلال قابل ملاحظهي باليني در عملكرد اجتماعي، شغلي، يا زمينههاي مهم ديگه عملكرد ايجاد ميكنه.
- پوستكني ناشي از تأثيرات فيزيولوژيكي مواد (مثل كوكائين) يا بيماري جماني ديگر (مثل جرب يا گال) نيست.
- پوستكني با نشانههاي اختلال رواني ديگر بهتر توجيه نميشه (مثل هذيانها يا توهمات لامسهاي در اختلال روانپريشي، اقداماتي براي بهبود بخشيدن به نقص يا عيب خيالي در ظاهر در اختلال بدشكلي بدن، رفتارهاي قالبي در اختلال حركت قالبي، يا قصد صدمه زدن به خود در جرح خويشتن غيرخودكشيگرا).