فرق رودخونه و بركه
يك سنگي رو اگه به رودخونه اي بندازي، چندان تأثيري نداره. سطح آب كمي شكافته ميشه و موج برميداره. صداي نامحسوس درمياد ازش. اگه گفتي چيه؟ "تاپ" ولي همين صدا هم در هياهوي آب و موج هاش گم ميشه. همين و بس.
ولي اگه همون سنگ رو بندازي داخل يك بركه آب..... تأثيرش بسيار ماندگار تر و عميق تره. همون سنگ، همون سنگ كوچيك، آب هاي راكد رو به تلاطم درمياره. در جاييكه سنگ به سطح آب خورده، اول يك حلقه اي به وجود مياره بعد حلقه جونه ميزنه، جونه شكوفه ميده و باز ميشه و باز ميشه، لايه به لايه، سنگي كوچيك در چشم به هم زدني چه ها كه نمي كنه. در تمام سطح آب پخش ميشه و در لحظه اي ميبيني كه همه جا رو فراگرفت. دايره ها دايره ها مي زايند تا وقتي كه آخرين دايره به ساحل برخورد ميكنه و محو ميشه.
روخونه به بي نظمي و جوش و خروش آب عادت داره. دنبال بهونه اي ميگرده براي خروشيدن، سريع زندگي ميكنه، زود به جوش مياد. سنگي رو كه انداختي داخلش به درونش ميكشه و از اون خودش ميكنه، هضمش ميكنه و بعد هم به آسوني فراموشش ميكنه. هرچي باشه بي نظمي جزء طبيعتش هست.
حالا يك سنگ بيشتر يا يك سنگ كمتر.
اما بركه براي موج برداشتني چنين ناگهاني آماده نيست. يك سنگ كافيه براي زيرو روكردنش. از عمق تكون دادنش. بركه پس از برخورد به سنگ ديگر مثل سايق نمي مونه، يني نميتونه بمونه.
از كتاب ملت عشق
اليف شافاك