آيات اخلاقي قرآن كريم
-شكر نعمت، كفر نعمت: « لَئِنْ شَكَرْتُمْ
لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ » (ابراهيم / 7)
اگر شكرگزاري كنيد، (نعمت خود را)بر شما خواهم افزود، و اگرناسپاسي كنيد، مجازاتم
شديد است.
4-صبر: « وَ اصْبِرُوا إِنَّ
اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ» (انفال / 46) وصبر و استقامت كنيد كه خداوند با
استقامت كنندگان است.
5- توبه: « يا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُوا تُوبُوا إِلَي اللَّهِ تَوْبَهً نَصُوحاً عَسي رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ
عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا
الْأَنْهارُ » (تحريم / اي كساني كه ايمان آوردهايد، بسوي خدا توبه كنيد، توبهاي
خالص، اميد است(با اين كار)پروردگارتان گناهانتان را ببخشدو شما را در باغهايي از
بهشت كه نهرها از زير درختانش جاري است، وارد كند.
6- اخلاص: « فَادْعُوا اللَّهَ
مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ » (غافر / 14) (تنها)خدا
را بخوانيد و دين خود را براي او خالص كنيد، هر چند كافران ناخشنود باشند.
7- رضا: « رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ
أَكْبَرُ » (توبه / 72) و خشنودي خدا بزرگتر است.
8- احترام به پدر و
مادر: « لا تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللَّهَ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً » (بقره
/ 83) جز خدا را نپرستيد وبه پدر و مادر خود احسان كنيد.
9- خوش گفتاري: «وَ قُولُوا لِلنَّاسِ
حُسْناً » (بقره / 83) وبا مردم (به زبان) خوش سخن بگوييد.
10- امانت: «إِنَّ اللَّهَ
يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلي أَهْلِها » (نساء / 58) خداوند به
شما فرمان ميدهد كه امانتها را به صاحبانش بدهيد.
11- عدل: « إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ
النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ » (نساء / 58) هنگامي كه ميان مردم داوري ميكنيد،
به عدالت داوري كنيد.
12- امر به معروف و
نهي از منكر: « وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّهٌ يَدْعُونَ إِلَي الْخَيْرِ وَ
يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ
الْمُفْلِحُونَ » (ال عمران / 104) بايد از ميان شما، جمعي دعوت به نيكي ، و امر
به معروف و نهي از منكر كنند و آنها همان رستگارانند.
13- نقض عهد، قطع رحم،
فساد: « وَ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ
يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ
أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَهُ » (رعد / 25) آنها كه عهد الهي را پس از محكم كردن ميشكنند،
و پيوندهايي را كه خدا دستور به برقراري آن داده قطع ميكنند، و در روي زمين فساد
ميكنند، لعنت براي آنهاست.