سيد محمد جواد حسيني

انسان نه تنها از نظر ساختمان ظاهري (احسن مخلوقات ) است بكه ارزشهاي ويژه و به خصوص در انسان وجود دارد كه آنها در ساير موجودات عالم نميتوان سراغ كرد:

1- خلافت انسان در روي زمين (انسان خليفۀ خدا در زمين است)

2- ظرفيت علمي انسان: ظرفيت علمي انسان بزرگترين ظرفيت هاست كه يك مخلوق ممكن است داشته باشد خداوند با آموختن (اسما) او را به همه حقايق آشنا ساخت.

3- انسان خدا را ملجا و مبدا ميداند: به خداي خويش در عمق وجدان خويش آگاهي دارد، همۀ انكار ها و ترديد ها ، بيماريها و انحراف هايي است سرشت انسان.

4- انسان داراي عناصر ملكوتي است: در سرشت انسان علاوه بر عناصر مادي كه در جماد و گياه و حيوان وجود دارد، عنصر ملكوتي و الهي وجود دارد ، انسان تركيبي است از طبيعت و ماوراء الطبيعت ، از ماده و معني، از جسم و جان.

5- آفرينش انسان ، آفرينش حساب شده است: آفرينش انسان ، آفرينش تصادفي نيست، انسان موجوديست كه خداوند او را برگزيد و او را هدايت كرد.

6- او شخصيت مستقل و آزاد دارد، امانتدار خداست، رسالت و مسووليت دارد، از او خواسته شده است، با كار و ابتكار خود زمين را آباد سازد و با انتخاب خود يكي از دو راه سعادت و شقاوت را اختيار كند.

7-انسان از يك كرامت ذاتي و شرافت ذاتي برخوردار است:

خداوند او را از بسياري مخلوقات خويش برتري داده است. او آنگاه خويشتن واقعي خود را درك و احساس ميكند كه اين كرامت و شرافت را در خود درك كند و خود را برتر از پستي ها، دنائتها و اسارت ها و شهوتراني ها بشمارد.

8- انسان دراك است: انسان از وجدان اخلاقي برخوردار است، به حكم الهامي فطري ، زشت و زيبا را درك ميكند.

9- او جز با ياد خدا با چيز ديگر آرام نميگيرد:

خواستهاي او بي نهايت است، به هر چيز برسد از آن سير و دل زده ميشود ، مگر آنكه به ذات بي حد و نهايت (خداوند ج) بپيوندد.

10- نعمت هاي زمين براي انسان آفريده شده است.

11- انسان موجوديست كه براي پرستيدن خداي خويش آفريده شده است.

12- انسان تنها براي مسايل مادي كار نميكند.

13- انسان موجود زيبايي پسند است.

14-انسان داراي روح تقديس و پرستش است.

15- انسان موجود تواناست

16- انسان موجود آگاهست.