او (علي) حاكمي بود كه بر پهنههاي بزرگي در آفريقا حكم ميراند، اما زنداني سياسي نداشت. حتي يك زنداني سياسي و قتل سياسي. و طلحه و زبير قدرتمندترين شخصيتهاي بانفوذ و خطرناكي كه در رژيم او توطئه كرده بودند, هنگامي كه آمدند و بر خروج از قلمرو حكومتاش اجازه خواستند, و ميدانست كه به يك توطئهي خطرناك ميروند, اما اجازه داد, زيرا نميخواست اين سنت را براي قدارهبندان و قلدران به جاي گذارد كه به خاطر سياست, آزادي انسان را پامال كنند.
مجموعه آثار ۲ / خودسازي انقلابي / ص ۱۴۵