داستان كوتاه (50)
كاري كن كه رخ دهد
شيوانا از مقابل مدرسه اي عبور مي كرد. پسر جواني را ديد كه غمگين و افسرده بيرون مدرسه به درختي تكيه كرده و به افق خيره شده است. شيوانا كنار او رفت و جوياي حالش شد. پسر جوان گفت: حضور در اين مدرسه نياز به پول زيادي دارد ولي پدرم فقير است و نمي تواند از پس مخارج تحصيل من برآيد.
با مدير مدرسه صحبت كرديم و او گفته است به شرطي مي توانم رايگان در اين مدرسه تحصيل كنم كه بتوانم در امتحانات درسي در تمام دروس بالاترين نمره را بدست آورم. اما اين درسها سخت است و با خودم مي گويم كه اين اتفاق هرگز نمي تواند رخ دهد. براي همين به ناچار بايد تحصيل را ترك كنم.
شيوانا نفسي عميق كشيد و گفت: يعني تو قبل از انجام آزمون شكست را پذيرفته اي و از پذيرفتن آن غمگين هم شده اي؟ دليل اين تسليم و واگذاري مبارزه هم تنها اين است كه اين اتفاق يعني پيروز شدن افتادني نيست! خوب اينكه كاري ندارد! راهي پيدا كن و اگر پيدا نمي شود راهي بساز كه اين اتفاق بي افتد. كاري كن كه اين چيزي كه مي خواهي رخ دهد.
به جاي دست روي دست گذاشتن و قبل از آزمون از تلاش دست كشيدن سعي كن با چنگ و دندان از چيزي كه به آن علاقه داري دفاع كني و اتفاقي كه دوست داري را رخ دادني سازي! اگر سرنوشت تو به رخ دادن اين اتفاق بستگي دارد خوب كاري بكن كه رخ بدهد.
سپس شيوانا دست بر شانه هاي پسر جوان كوبيد و گفت: انسان قوي وقتي به مانعي بر مي خورد تسليم نمي شود. يا راهي پيدا مي كند كه از آن مانع عبور كند و اگر اين راه پيدا نشد آن راه را مي سازد! برخيز و راه پيروزي خود را بساز و اتفاقي كه بقيه محال مي دانند را رخ دادني كن.